Aplikacja poświęcona jest Gottfriedowi Wilhelmowi Leibnizowi, od którego imienia pochodzi nazwa Leibnizufer. Sceneria ma charakter muzealny, co ułatwia użytkownikowi orientację w przestrzeni bez konieczności przemieszczania się. Skupiłem się przy tym nie tyle na ogólnych faktach i tytułach Leibniza, co raczej na tym, jaką był osobą – jak odczuwał, jak wchodził w interakcje i jak postrzegał samego siebie.
Osoba korzystająca z aplikacji powinna, dzięki ilustracjom i tekstowi, uzyskać ogólny obraz postaci Leibniza, który można sobie wyobrazić nawet mając niewiele czasu i informacji.
Leibnizufer to dawna granica miasta Hanoweru, obecnie objęta ochroną konserwatorską. Już w czasach nazizmu, od 1938 roku, ulica ta została zaprojektowana przez hanowerskiego urbanistę Karla Elkarta w celu wyeliminowania ruchu dalekobieżnego z centrum miasta. W przeszłości okolice rzeki Leine i dzielnicy Calenberger Neustadt stanowiły dzielnicę czerwonych latarni i cieszyły się złą sławą. Nie było to miejsce, w którym chętnie się przebywało. Później ulica została nazwana na cześć Gottfrieda Wilhelma Leibniza. Obecnie wzdłuż Leibnizufer można podziwiać sztukę w przestrzeni publicznej, na przykład rzeźby „Nanas” autorstwa Niki de Saint Phalle. Nazywa się ją również „aleją rzeźb”.