Odporność na zacienienie

Uniwersytet Leibniza w Hanowerze prowadzi badania nad ulepszonymi modułami słonecznymi

Instalacje słoneczne nie lubią cienia. Już jedno drzewo na sąsiedniej działce lub komin mogą sprawić, że część instalacji fotowoltaicznej (instalacji PV) znajdzie się w cieniu i będzie otrzymywać znacznie mniej energii słonecznej

Widok zabytkowego budynku z lotu ptaka. — Od 1879 roku zamek Welfów stanowi siedzibę uniwersytetu.

Urządzenia te działają podobnie jak starsze łańcuchy świątecznych lampek: jeśli pojedyncza świeczka przestaje świecić, to gdy jeden moduł ulegnie awarii z powodu niedostatecznego nasłonecznienia, reszta również przestaje działać prawidłowo. Projekt ASMokos realizowany przez Instytut Systemów Napędowych i Elektroniki Mocy (IAL) Uniwersytetu Leibniza w Hanowerze we współpracy z Instytutem Badań nad Energią Słoneczną (ISFH) w Hameln ma to zmienić. Niemiecka Federalna Fundacja Środowiska finansuje ten projekt kwotą około 125 000 euro.

Celem jest opracowanie modułu fotowoltaicznego AC odpornego na zacienienie. Skrót AC oznacza Alternating Current, czyli prąd przemienny. Projekt ma umożliwić prostą instalację, niezależną od lokalizacji i orientacji, tak aby instalacje fotowoltaiczne można było montować nie tylko na dachach, ale także w budynkach, na przykład na ogrodzeniach ogrodowych czy balkonach, przy niewielkim nakładzie pracy. Dzięki tej technologii ma się jeszcze bardziej zwiększyć potencjał społeczno-ekologiczny fotowoltaiki oraz jej akceptacja w społeczeństwie.

Typowe instalacje fotowoltaiczne w budynkach mieszkalnych składają się z centralnego modułu elektroniki mocy, do którego podłączony jest jeden lub kilka ciągów fotowoltaicznych. Ciągi te tworzą połączone szeregowo pojedyncze moduły fotowoltaiczne. Takie specyficzne dla danej instalacji połączenie szeregowe wiąże się zazwyczaj ze znacznym nakładem pracy przy projektowaniu i planowaniu, ponieważ dla każdej instalacji należy opracować odpowiednią kombinację. Jeśli projekt instalacji nie zostanie przeprowadzony starannie, może to prowadzić do spadku wydajności, a nawet do uszkodzenia elementów instalacji fotowoltaicznej. Projekt ASMokos ma na celu osiągnięcie pełnej integracji falownika i modułu słonecznego.

O badaniach nad energią na Uniwersytecie Leibniza w Hanowerze

Uniwersytet Leibniza w Hanowerze skupia swoją wiedzę naukową w ramach LiFE 2050, interdyscyplinarnego centrum badawczego zajmującego się badaniem zrównoważonych systemów energetycznych. LiFE 2050 stanowi ponadto jedną z pięciu placówek badawczych Centrum Badań Energetycznych Dolnej Saksonii (EFZN). Więcej informacji można znaleźć na stronie www.energie.uni-hannover.de.