Zytanien Open-Air 2026

Każdy, kto był tam w 1987 roku, wie, że pierwsza „scena” była niczym więcej niż zużytą bramą stodoły opartą na beczkach. Dlatego mieszkańcy Zytan są nieco dumni z tego, jak prywatna impreza, pierwotnie przeznaczona wyłącznie dla przyjaciół i znajomych, przekształciła się przez te wszystkie lata w wydarzenie, bez którego nie można sobie wyobrazić lokalnej sceny festiwalowej.

Dzisiaj – prawie cztery dekady później – mamy nie tylko znacznie stabilniejszą scenę główną, ale także pięć lokacji: namiot przy „Glasgrenze”, halę „Weltraum”, scenę „OpenStage” oraz parkiet DJ-ski w „Ongolito Ville”, które dzięki różnorodnemu programowi zapewniają najlepsze rytmy i świetny nastrój.

Mimo wszystko: wyjątkowy urok dawnego terenu cegielni, położonego 25 km na południowy wschód od Hanoweru, pozostał niezmieniony. Na przykład przejście do Ongolito Ville. Miejsca, w których czas wydaje się stać w miejscu, gdzie można się zrelaksować, tańczyć do białego rana – albo rozpakować własne instrumenty, spotkać się z ludźmi o podobnych zainteresowaniach i samemu zagrać muzykę.

Dla naszych najmłodszych gości w Kinderlandzie czekają zabawy i rozrywka. A kto szuka jakiejś pamiątki, ten dla odmiany może po prostu pospacerować wzdłuż alei targowej, zamienić słowo tu i tam, a przy odrobinie szczęścia może nawet znaleźć dokładnie to, o czym zawsze marzył: wybór rękodzieła i ubrań jest w każdym razie ogromny. Podobnie jak szeroki wybór kulinarnych przysmaków, zarówno na duży, jak i na mały apetyt. Ranni ptaszki doceniają śniadania w barze Ongolito – a później serwowane są tam najsmaczniejsze pizze na świecie przy dźwiękach ambitnych DJ-ów.

Program

Pierwsi artyści i artystki, którzy wystąpią w tym roku, są już wymienieni na stronie internetowej festiwalu. Ostateczny program wraz ze szczegółowymi informacjami o godzinach pojawi się, jak zwykle, około dwóch tygodni przed festiwalem.

Tło

Zytanien, czyli dawna cegielnia, to mała wioska dla osób żyjących na uboczu. Do 1981 roku na tym terenie miał zostać zrealizowany projekt pilotażowy dotyczący produkcji tak zwanych bloków Zytan z gliny ekspandowanej. Produkcja przemysłowa zakończyła się jednak niepowodzeniem, co zmusiło zakład do zaprzestania działalności. Pozostała jedynie nazwa, która stała się inspiracją do nazwania opuszczonego terenu, który w 1986 roku został zajęty przez komunę hipisowską. Działka, obecnie legalnie dzierżawiona, jest zamieszkana i utrzymywana przez 18 indywidualistów. W ostatni weekend sierpnia mieszkańcy organizują swój legendarny już festiwal „Zytanien” i przywracają do życia ducha „flower power” lat siedemdziesiątych.