Miejsce zainteresowania

Stare Miasto

Scena z centrum starego miasta. — Domy z muru pruskiego na starym mieście z kościołem rynkowym

Odkryj idylliczne alejki z zachęcającymi kawiarniami i butikami otoczonymi zabytkowymi fasadami z muru pruskiego.

Historyczne budynki z muru pruskiego na Starym Mieście należą do największych atrakcji miasta i stanowią ozdobę jego serca. Tutaj turyści odwiedzający Hanower mogą poczuć atmosferę historii miasta.

Wokół kościoła Marktkirche i Starego Ratusza

Kiedyś Hanower posiadał rozległą starówkę z domami szachulcowymi i wąskimi uliczkami, z których część pochodziła jeszcze ze średniowiecza. Burze ogniowe podczas II wojny światowej pozostawiły jednak z historycznej starówki zaledwie czterdzieści domów. Tylko dwanaście z nich znajdowało się w okolicy ulic Knochenhauerstraße, Kramerstraße i Burgstraße. Pod koniec lat pięćdziesiątych postanowiono rozebrać pozostałe domy szachulcowe rozrzucone po całym mieście i przenieść je w to miejsce. W ten sposób powstała dzielnica starego miasta wokół kościoła Marktkirche i starego ratusza, która jako historyczna wyspa daje dobre wyobrażenie o tym, jak kiedyś wyglądało stare miasto w Hanowerze. Kramerstraße jest ponadto jedną z najpopularniejszych ulic handlowych i spacerowych w mieście.

Rynek drewna

Na Holzmarkt, bardzo blisko Muzeum Historycznego, znajduje się wierna replika Domu Leibniza, który został zniszczony podczas wojny. Oryginalny budynek został zbudowany w 1499 roku i przebudowany w 1652 roku. Przez wiele lat mieszkał w nim najsłynniejszy syn miasta, Gottfried Wilhelm Leibniz.

Najstarsza kamienica i najstarszy kościół

Na tylnej części ulicy Burgstraße znajduje się najpiękniejsza i najstarsza kamienica w Hanowerze, pochodząca z 1566 roku – z bogato zdobioną renesansową fasadą oraz budynkiem tylnym, który jest nawet o dwa lata starszy. Tuż obok znajduje się kościół Kreuzkirche. Wybudowany w 1333 roku, jest to najstarszy kościół w Hanowerze. Ołtarz wewnątrz gotyckiej świątyni został zaprojektowany przez Lucasa Cranacha Starszego w 1537 roku. Przybudowana kaplica Duvekapelle została wzniesiona w 1655 roku przez hanowerską rodzinę kupiecką Duve, po tym jak przekazała ona darowiznę na odbudowę iglicy wieży. Goldene Winkel przy kościele Kreuzkirche, ze swoją jednolitą zabudową, uważany jest za jedną z najbardziej idyllicznych dzielnic mieszkaniowych miasta.

Plac Ballhof

Przez ulicę Kreuzstraße dochodzi się do placu Ballhofplatz. Wybudowany w latach 1649–1664 Ballhof był pierwotnie halą sportową, w której dworska społeczność mogła grać w badmintona niezależnie od pogody. Później przekształcono go w salę zgromadzeń, a obecnie służy jako siedziba teatru „Junges Schauspiel Hannover”. Ballhof jest najpiękniejszym budynkiem świeckim w Hanowerze.

Plac o tej samej nazwie, z fontanną, uważany jest za jedno z najbardziej urokliwych miejsc na Starym Mieście. Znajdują się tu kawiarnie, bary i restauracje z licznymi ogródkami, z których można podziwiać piękny plac – lub fontannę z trzema wydrążonymi kulami w Ballhofbrunnen, stworzoną w 1975 roku przez monachijskiego rzeźbiarza Helmuta Otto Schöna. Ponadto Ballhofplatz kilka razy w roku staje się sceną dla jazzu i tanga.

Leineschloss: siedziba parlamentu Dolnej Saksonii

Pałac Leineschloss, obecnie siedziba parlamentu Dolnej Saksonii, a dawniej rezydencja królewska, wywodzi się z klasztoru franciszkanów założonego w XII wieku, który został zlikwidowany w 1533 roku. Po tym, jak książę Calenbergu wybrał Hanower na swoją rezydencję w 1636 roku, północno-zachodnie skrzydło pałacu zostało odnowione w 1742 roku. Pozostałe części pochodzą z projektów bardzo aktywnego w Hanowerze architekta Georga Friedricha Lavesa, który całkowicie przebudował budynek w latach 1816–1844.

Należy do niego również reprezentacyjny portyk w stylu klasycystycznym przy ulicy Leinstraße, z sześcioma kolumnami korynckimi i płaskim trójkątnym frontonem, na którym widnieje herb kraju związkowego Dolnej Saksonii. Strona pałacu od strony rzeki Leine, z trzema kondygnacjami i dachem mansardowym, ma raczej barokowy charakter. Po zniszczeniu podczas II wojny światowej pałac Leineschloss został odbudowany w latach 1956–1962, a południowe skrzydło zastąpiono nowoczesną dobudówką z salą plenarną.