Śladami znanych kompozytorów

W okresie, gdy Hanower był stolicą dynastii Welfów, a później stolicą Kurhanowerii i wreszcie stolicą Królestwa Hanoweru, w mieście tym działało wielu znanych kompozytorów, głównie jako kapelmistrzowie dworscy lub koncertmistrzowie. Również dzisiaj można zwiedzić niektóre z miejsc, w których tworzyli. 

Agostino Steffani

© Tom Figiel/Landtag Dolna Saksonia

Kompozytor Agostino Steffani urodził się 25 lipca 1654 roku w Castelfranco Veneto w Wenecji. W latach 1689–1696 Steffani pełnił funkcję nadwornego kapelmistrza w Hanowerze i skomponował operę „Enrico Leone” z okazji otwarcia opery pałacowej w pałacu Leineschloss w 1689 roku. Niemal co roku powstawała kolejna nowa opera. W 1696 roku Steffani opuścił Hanower i udał się do Brukseli.

George Frideric Handel

© HMTG

Kompozytor Georg Friedrich Händel urodził się 5 marca 1685 roku w Halle nad Sołą. Jednym z wielu miejsc, w których przebywał, był Hanower, gdzie w latach 1710–1712 pełnił funkcję nadwornego kapelmistrza. W tym okresie Händel skomponował szereg duetów wokalnych i dyrygował koncertami w pałacu Leineschloss. W 1712 roku Händel opuścił Hanower i udał się do Londynu. „Muzyka wodna” i „Muzyka fajerwerkowa” są regularnie wykonywane w ogrodach Herrenhausen.

Wilhelm Herschel

Astronom i kompozytor urodził się 15 listopada 1738 roku w Hanowerze. Już w wieku 14 lat wstąpił do kurhanowerskiej gwardii piechoty jako oboista i skrzypek. W momencie wybuchu wojny siedmioletniej jego pułk został przeniesiony do Anglii, która wówczas pozostawała z Hanowerem w unii personalnej. Jesienią 1756 roku powrócił wraz z pułkiem do Hanoweru, ale zaraz potem wyjechał do Londynu. W Anglii, jako astronom, odkrył później nie tylko planetę Uran, ale działał również jako kompozytor. Skomponował liczne symfonie, koncerty, utwory organowe oraz utwory kameralne. Na cześć jego oraz jego siostry Caroline Herschel, która również była astronomką, Ludowe Obserwatorium Astronomiczne w Hanowerze nosi przydomek „Rodzeństwo Herschel”

Heinrich Marschner

© AxelHH (Wikipedia)

Kompozytor Heinrich Marschner urodził się 16 sierpnia 1795 roku w Zittau. W latach 1831–1859 Marschner pełnił funkcję nadwornego kapelmistrza w Hanowerze. Działał zarówno w Operze Pałacowej w Pałacu nad rzeką Leine, jak i – od 1852 roku – w dzisiejszym Teatrze Operowym. Od 1852 roku Teatr Operowy zastąpił Operę Pałacową w Pałacu nad rzeką Leine. Opery Marschnera „Der Bäbu” (1838) i „Austin” (1852) miały swoją premierę w Hanowerze. W latach 1830–1850 Marschner należał do czołowych niemieckich kompozytorów operowych. Pomnik Marschnera stoi dziś przy ulicy Georgstraße, w bezpośrednim sąsiedztwie Opery.

Joseph Joachim

© Hanover.com

Kompozytor i skrzypek Joseph Joachim urodził się 28 czerwca 1831 roku w Kittsee koło Presburga, miejscowości należącej wówczas do Węgier. W latach 1853–1865 pełnił funkcję królewskiego koncertmistrza w Hanowerze. Pięć jego utworów miało swoją premierę w Hanowerze: op. 7 – uwertura do sztuki Williama Szekspira „Henryk IV”, op. 11 – II Koncert skrzypcowy d-moll „w stylu węgierskim”, op. 13 Uwertura „In Memoriam Heinrich von Kleist”, Koncert skrzypcowy nr 3 G-dur (niemiecka premiera) oraz Symfonia C-dur, swobodna aranżacja orkiestrowa utworu Franza Schuberta „Grand Duo” na fortepian na cztery ręce. Na cześć Josepha Joachima w Hanowerze regularnie odbywa się konkurs z wysoką nagrodą Międzynarodowy Konkurs Skrzypcowy im. Josepha Joachima.

Johannes Brahms

Kompozytor i pianista Johannes Brahms urodził się 7 maja 1833 roku w Hamburgu. W latach 50. XIX wieku często bywał w Hanowerze, ponieważ łączyła go bliska przyjaźń z Josephem Joachimem. Joachim pełnił wówczas funkcję królewskiego koncertmistrza w Hanowerze. Brahms często zasięgał również porady muzycznej u Joachima. Wspólnie opracowali na przykład orkiestrację I Koncertu fortepianowego Brahmsa, którego prapremiera odbyła się w Hanowerze w 1859 roku.

Clara i Robert Schumann

Pianistka i kompozytorka Clara Schumann (z domu Wieck) urodziła się 13 września 1819 roku w Lipsku. Hanower należał do jej najważniejszych miejsc występów. Już w styczniu i lutym 1835 roku dała tam pięć koncertów. W podróży towarzyszył jej ojciec, Friedrick Wieck. To właśnie on zlecił znanemu litografowi Juliusowi Giere'owi wykonanie portretu Clary w Hanowerze; portret ten miał służyć jako materiał reklamowy. 19 lat później, w 1854 roku, Clara Schumann ponownie przybyła do Hanoweru wraz ze swoim mężem Robertem Schumannem. Podróż ta miała być ostatnią dla Roberta Schumanna. Clara Schumann chciała przede wszystkim spotkać się w Hanowerze z Josephem Joachimem i Johannesem Brahmsem. 21 stycznia 1854 roku Clara Schumann wystąpiła również wraz z Josephem Joachimem na wspólnym koncercie w Hanowerze. Kolejne koncerty w Hanowerze odbyły się w latach 1857 i 1859. Pod dyrekcją Josepha Joachima w 1865 roku po raz pierwszy w całości wykonano w Hanowerze utwór Schumanna „Manfred” op. 115. Swoje szesnaste i jednocześnie ostatnie występy w Hanowerze Clara Schumann dała 12 listopada 1881 roku.

Hans von Bülow

© LHH, Wydział Geoinformacji

Hans von Bülow, wirtuoz fortepianu, dyrygent, kapelmistrz i kompozytor, urodził się 8 stycznia 1830 roku w Dreźnie. 7 stycznia 1854 roku wystąpił na koncercie w Hanowerskiej Orkiestrze Dworskiej. Przy tej okazji poznał Josepha Joachima, który w tamtym czasie pełnił w Hanowerze funkcję koncertmistrza i dyrygenta. Dzięki Joachimowi poznał również jego przyjaciela Johannesa Brahmsa, który w tym samym czasie często przebywał w Hanowerze. Po dłuższym pobycie w Berlinie von Bülow przeniósł się w 1877 roku do Hanoweru. Do 1879 roku pełnił w Hanowerze funkcję królewskiego kapelmistrza dworskiego. W 1877 roku został również członkiem Hanowerskiego Stowarzyszenia Artystów (w dzisiejszym Künstlerhaus). W 1887 roku von Bülow został pierwszym dyrygentem naczelnym słynnej Filharmonii Berlińskiej.

© HMTG

Najważniejsze atrakcje turystyczne

Miejsca użyteczności publicznej

Odkryj zabytki Hanoweru, które kryją w sobie bogatą historię i wiele atrakcji.

czytać