Dom Artystów w Hanowerze

Kamień węgielny pod dzisiejszy Dom Artystów położył w 1853 roku król Jerzy V z Hanoweru. Uroczyście otworzył go 23 lutego 1856 roku wraz z architektem tego budynku, Conradem Wilhelmem Hase (1818–1902) – postacią znaczącą dla historii architektury Hanoweru – oraz szanowanymi miłośnikami sztuki ówczesnej stolicy. Na fasadzie zewnętrznej znajduje się między innymi pomnik Gottfrieda Wilhelma Leibniza.

Budynek ten, wzniesiony pierwotnie jako „Muzeum Sztuki i Nauki”, stanowi ważny przykład „polichromowanej konstrukcji z surowej cegły w stylu łuków półokrągłych”, który dominował w tamtych czasach. Tego dnia klucze przekazano również wszystkim stowarzyszeniom, które wprowadziły się do budynku. Po ponad 150 latach nadal działają tu Stowarzyszenie Sztuki i Stowarzyszenie Artystów, a dołączyły do nich nowe instytucje.

Przez te wszystkie lata budynek przetrwał zniszczenia wojenne oraz liczne dobudówki, przebudowy i adaptacje. Dzięki ostatniej przebudowie, zakończonej w 2001 roku, architektom Pax/Hadamczik/Arndt/Brüning udało się w znacznym stopniu odtworzyć pierwotną koncepcję architektoniczną, zapewniając jednocześnie warunki do nowoczesnego, a przede wszystkim kulturalnego wykorzystania obiektu.

Dzisiaj imponująca, przepuszczalna fasada z czerwonego piaskowca z Bachu i szarego piaskowca nadal stanowi charakterystyczny element krajobrazu miejskiego. Przejrzysta struktura przestrzenna pozwala na różnorodne wykorzystanie obiektu: znalazły tu swoje miejsce sztuki plastyczne, film i literatura wraz z ważnymi instytucjami i ich programami, a także Fundacja Dolnej Saksonii jako znacząca instytucja wspierająca kulturę.

Dzięki ścisłej współpracy z sąsiednim teatrem dramatycznym na dziedzińcu teatralnym realizowane są projekty i festiwale o charakterze interdyscyplinarnym; latem miejsce to służy zarówno celom kulturalnym, jak i gastronomicznym, dopełniając obraz tego tętniącego życiem miejskiego centrum kultury.

Jego instytucje: