Odsłonięcie trzech krągłych rzeźb „Nana” autorstwa artystki Niki de Saint Phalle wywołało w 1974 roku w Hanowerze prawdziwą burzę protestów. 14 stycznia 2024 roku Sophie, Charlotte i Caroline – tak nazywają się te trzy „krągłe panie” – będą obchodzić 50. rocznicę powstania. Termin „Nana” pochodzi z języka francuskiego i opisuje nowoczesną i pewną siebie kobietę. Już w latach 60. Niki de Saint Phalle nawiązała do idei ruchu kobiecego, ogłaszając hasło „Wszelka władza dla Nan!”. Do dziś rzeźby Niki de Saint Phalle są symbolem kobiecości i feminizmu.
8 marca, w Międzynarodowy Dzień Kobiet, oraz 9 marca miasto Hanower świętuje 50-lecie lokalu „Nanas” nad brzegiem rzeki Leine, organizując uroczystość.
Od połowy lat 70. nadbrzeże Leibnizufer charakteryzują rozłożyste krągłości i jaskrawe kolory dzięki trzem rzeźbom „Nana”, nazwanym na cześć księżnej elektorowej Sophie, Charlotte Buff i Caroline Herschel. Zamiast cicho odejść w zapomnienie, ta artystyczna kontrowersja wywołała niespotykaną dotąd, burzliwą debatę na temat znaczenia i umiejscowienia sztuki w przestrzeni publicznej. Wynik był szczęśliwy: Hanower już dawno pokochał te trzy damy, a w 2000 roku artystka Niki de Saint Phalle została mianowana pierwszą i jak dotąd jedyną honorową obywatelką miasta.
Już od lat 70. sztuka w przestrzeni publicznej odgrywa kluczową rolę w kształtowaniu wizerunku Hanoweru jako miasta kultury. Stolica kraju związkowego posiada ponad 180 dzieł renomowanych artystów, w tym międzynarodowych sław, takich jak Alexander Calder, Niki de Saint Phalle czy Daniel Knorr, a także regionalnych twórców, takich jak Kurt Lehmann, Emil Cimiotti czy Siegfried Neuenhausen.