Centrum

Centrum miasta było zdominowane przez działalność rynkową od czasów średniowiecza: Domy towarowe, biura administracyjne, banki i firmy ubezpieczeniowe do dziś charakteryzują krajobraz miasta. Początki centrum miasta sięgają jeszcze dalej.

Pałac Herrenhof przy dzisiejszym placu Ballhofplatz oraz rynek przed starym ratuszem istnieją od początku XI wieku. Układ miasta w kształcie migdała, z trzema podłużnymi ulicami, rozciągający się między bramami Aegidien i Steintor, wkrótce został w całości zabudowany. Wraz ze wzrostem znaczenia gospodarczego rosła również świadomość własnej wartości miasta, co zostało uznane w dokumencie z 1241 roku wydanym przez księcia Otta I z Brunszwiku-Lüneburga. Kiedy w 1636 roku książę Georg uczynił Hanower swoją rezydencją, mieszkańcy pozostawili mu niewiele miejsca na życie dworskie.

Dlatego skupił się na dzielnicy Calenberger Neustadt. Została ona ufortyfikowana, powstał rynek i kościół, przeniosły się tu władze i urzędnicy książęcy, a także pojawiły się hotele. Miasto, które w latach 1707–1824 było samodzielną gminą, stało się wizytówką rezydencji królewskiej. Dopiero dzięki połączeniu kolejowemu (1843) oraz upadkowi królestwa w 1866 roku centrum gospodarcze przeniosło się w kierunku Kröpcke. Przebicie ulicy Karmarschstraße w latach 1879–98 wzmocniło proces tworzenia się centrum miasta, podczas gdy Stare Miasto straciło na znaczeniu. W trakcie odbudowy po tragicznych zniszczeniach podczas II wojny światowej centrum miasta zostało rozbudowane o „Cityring”, a przeznaczenie poszczególnych obszarów uległo reorganizacji. Wybór Hanoweru na stolicę kraju związkowego Dolnej Saksonii (1946) oraz utworzenie targów przemysłowych (1947) dały miastu dodatkowy impuls do rozwoju.

Rozpocznij wieżę

Rocznica miasta 775 lat — 775 lat – Odkryj swój Hanower

Półokrągła wieża Beginenturm była piątą i najpotężniejszą wieżą średniowiecznych murów miejskich. Mieszkańcy Hanoweru wzniesili ją w 1357 roku nad rzeką Leine, naprzeciwko zamku Lauenrode należącego do władcy. Budowla ta w sposób oczywisty świadczy o miejskiej pewności siebie: wbudowana głęboko w wysokie brzegi rzeki, wznosząca się na wysokość 23 metrów i posiadająca mury o grubości trzech metrów, zapewniała mieszkańcom ochronę, a jednocześnie stanowiła groźbę dla świata zewnętrznego. Wąskie gotyckie okna w górnej części służyły zarówno do obserwacji, jak i do obrony. Do dziś nad oknami rzucają się w oczy dwa żelazne pierścienie i hak, które niegdyś utrzymywały drewniane okiennice chroniące obrońców. Przez pewien czas wieża służyła jako więzienie, następnie jako magazyn torfu, mieszkanie, a na koniec jako restauracja. Dziś jest to muzeum poświęcone historii miasta.

Adres:Am Hohen Ufer, 30159 Hanower

Nowy Ratusz

Po dwóch konkursach w latach 1896 i 1897 architekt Hermann Eggert zaprojektował wokół „placu honorowego” zespół trzech budynków: ratusza, urzędu budowlanego (zniszczonego podczas wojny) oraz istniejącego do dziś Muzeum Augusta Kestnera. Zamiast typowej wieży ratusz o długości 129 m i głębokości 124 m otrzymał kopułę – wzorowaną na budynku Reichstagu w Berlinie. Bogato zdobione fasady zostały wykonane w stylu neorenesansowym, dlatego budynek ten w języku potocznym nazywano również „Pałacem Heinricha” – na cześć ówczesnego dyrektora miasta Heinricha Tramma. Plac Praw Człowieka jako dziedziniec, zaprojektowany w stylu krajobrazowym park Maschpark oraz imponujący, monumentalny charakter budowli fascynują do dziś, jednak wraz z demokratycznym otwarciem budynku i jego instytucji straciły swoją onieśmielającą moc.

Adres: Platz der Menschenrechte 1, 30159 Hanower
Więcej informacji na temat Nowego Ratusza

Wieżowiec Anzeiger

Jako akcent w krajobrazie miejskim wieżowiec „Anzeiger” świadczy o szczególnej sile prasy w Republice Weimarskiej. Dziewięciopiętrowy budynek o szkielecie betonowym z zieloną kopułą planetarium został zaprojektowany przez Augusta Madsacka na zlecenie gazety „Hannoverscher Anzeiger” u hamburskiego mistrza budownictwa klinkierowego Fritza Högera i zrealizowany w latach 1927–1928. Dynamiczne, skierowane ku górze filary i lizeny, stopniowanie wyższych kondygnacji, a także podwyższone, schodkowe przejścia oraz prowadząca do przypominającej katedrę hali kasowej kompozycja sprawiają, że budynek ten stanowi prawdziwe wydarzenie, którego charakter kontynuują rzemieślnicze detale muru z cegły klinkierowej. W 1930 roku wieżowiec ten był jednym z ośmiu wieżowców w Hanowerze, a ponadto oznaczał początek stosowania cegły klinkierowej w budynkach mieszkalnych „czerwonej moderny”.

Adres: Goseriede 9, 30159 Hanower