Centrum

Centrum miasta było zdominowane przez działalność rynkową od czasów średniowiecza: Domy towarowe, biura administracyjne, banki i firmy ubezpieczeniowe do dziś charakteryzują krajobraz miasta. Początki centrum miasta sięgają jeszcze dalej.

Pałac przy dzisiejszym placu Ballhofplatz oraz rynek przed starym ratuszem istnieją od początku XI wieku. Ukształtowany w kształcie migdała plan miasta z trzema podłużnymi ulicami, położony między bramami Aegidien i Steintor, wkrótce został w całości zabudowany. Znaczenie gospodarcze miasta rosło wraz z jego świadomością, co zostało uznane w dokumencie z 1241 roku przez księcia Ottona I z Brunszwiku-Lüneburga. Kiedy w 1636 roku książę Georg uczynił Hanower swoją rezydencją, mieszkańcy pozostawili mu niewiele miejsca na życie dworskie.

Dlatego skupił się na dzielnicy Calenberger Neustadt. Została ona ufortyfikowana, powstał rynek i kościół, przeniosły się tu władze książęce wraz z personelem, a także zaczęły powstawać hotele. Miasto, które w latach 1707–1824 było niezależne, stało się bramą do rezydencji. Dopiero dzięki połączeniu kolejowemu (1843) i upadkowi królestwa w 1866 roku centrum gospodarcze przeniosło się w kierunku Kröpcke. Przebicie ulicy Karmarschstraße w latach 1879–98 wzmocniło proces tworzenia się centrum miasta, podczas gdy Stare Miasto straciło na znaczeniu. Podczas odbudowy po tragicznych zniszczeniach II wojny światowej centrum miasta zostało rozbudowane o „Cityring”, a jego funkcje zostały na nowo zorganizowane. Wybór Hanoweru na stolicę kraju związkowego Dolna Saksonia (1946) oraz utworzenie targów przemysłowych (1947) dały miastu dodatkowy impuls do rozwoju.

Rozpocznij wieżę

Rocznica miasta 775 lat — 775 lat – Odkryj swój Hanower

Półokrągła wieża Beginenturm była piątą i najpotężniejszą wieżą średniowiecznych murów miejskich. Mieszkańcy Hanoweru wzniesili ją w 1357 roku nad rzeką Leine, naprzeciwko zamku Lauenrode należącego do władcy. Budowla ta w oczywisty sposób świadczy o miejskiej pewności siebie: wbudowana głęboko w wysokie brzegi, wznosząca się na wysokość 23 metrów i posiadająca mury o grubości trzech metrów, zapewniała mieszkańcom ochronę, a jednocześnie stanowiła zagrożenie dla świata zewnętrznego. Wąskie gotyckie okna w górnej części służyły do obserwacji i obrony. Do dziś nad oknami rzucają się w oczy dwa żelazne pierścienie i hak, które niegdyś utrzymywały drewniane okiennice chroniące obrońców. Przez pewien czas wieża służyła jako więzienie, następnie jako magazyn torfu, mieszkanie, a ostatnio jako restauracja. Dziś jest to muzeum poświęcone historii miasta.

Adres:Am Hohen Ufer, 30159 Hanower

Nowy Ratusz

Po dwóch konkursach w latach 1896 i 1897 architekt Hermann Eggert zaprojektował wokół „dziedzińca honorowego” zespół trzech budynków: ratusz, urząd budowlany (zniszczony podczas wojny) oraz istniejące obecnie Muzeum Augusta Kestnera. Zamiast typowej wieży ratusz o długości 129 m i głębokości 124 m otrzymał kopułę – wzorowaną na budynku Reichstagu w Berlinie. Bogato zdobione fasady zostały wykonane w stylu neorenesansowym, dlatego budynek w języku potocznym nazywano również „zamkiem Heinricha” – na cześć ówczesnego dyrektora miasta Heinricha Tramma. Plac Praw Człowieka jako dziedziniec, park krajobrazowy Maschpark oraz imponujący, monumentalny efekt nadal fascynują, ale wraz z demokratycznym otwarciem budynku i jego instytucji straciły swoją onieśmielającą moc.

Adres: Plac Praw Człowieka 1, 30159 Hanower
Więcej informacji na temat Nowego Ratusza

Wieżowiec Anzeiger

Jako akcent w krajobrazie miejskim wieżowiec „Anzeiger” świadczy o szczególnej sile prasy w Republice Weimarskiej. Dziewięciopiętrowy budynek o konstrukcji szkieletowej z betonowym szkieletem i zieloną kopułą planetarium został zaprojektowany przez Augusta Madsacka na zlecenie gazety „Hannoverscher Anzeiger” u hamburskiego mistrza budownictwa klinkierowego Fritza Högera i zrealizowany w latach 1927–1928. Dynamiczne, skierowane ku górze filary i lizeny, stopniowanie wyższych kondygnacji, a także podwyższone, schodkowe przejścia i prowadzenie do przypominającej katedrę hali kasowej sprawiają, że budynek ten jest prawdziwym wydarzeniem, które znajduje kontynuację w rzemieślniczych detalach muru z cegły klinkierowej. W 1930 roku wieżowiec był jednym z ośmiu wieżowców w Hanowerze, a ponadto oznaczał początek stosowania cegły klinkierowej w budynkach mieszkalnych „czerwonej moderny”.

Adres: Goseriede 9, 30159 Hanower