Północ

13. dzielnica obejmuje dzielnice Nordstadt, Hainholz oraz Vinnhorst/Brink-Hafen.

Nordstadt, Hainholz oraz Vinnhorst/Brink-Hafen tworzą 13. dzielnicę miasta – Nord. Na łącznej powierzchni 10,92 km² mieszka łącznie prawie 32 200 mieszkańców (stan na 2020 r.). Za najbardziej zaludnioną część uważa się tętniącą życiem dzielnicę Nordstadt, na którą duży wpływ ma Uniwersytet w Hanowerze – mieszkają tu długoletni mieszkańcy, młode rodziny i studenci, którzy żyją w atmosferze tolerancji i spokoju.

Nordstadt, jako pierwsza dzielnica robotnicza w stolicy księstwa, z zamkiem Welfów i kompleksami fabrycznymi (König & Ebhardt, Appel, Sprengel, dworzec towarowy, szpital), prezentuje zróżnicowany, zwarty krajobraz miejski. W dzielnicy Hainholz rozwój przemysłowy przebiegał wzdłuż ulicy Schulenburger Landstraße, jednak obszary mieszkalne tworzyły strukturę o otwartej przestrzeni.

Zamek Guelph

Obecny główny gmach uniwersytetu w rzeczywistości nigdy nie pełnił funkcji pałacu. Pałac Welfów, zaprojektowany przez nadwornego architekta Christiana Tramma dla ostatniego króla z dynastii Welfów, Jerzego V, od 1856 roku z jasnego piaskowca z Deister, do 1866 roku był ukończony jedynie z zewnątrz. Od 1875 roku pałac został przebudowany przez Hermanna Hunaeusa na Politechnikę. Czteropiętrowy, sześcienny budynek centralny jest przedłużony do 150 m przez niższe skrzydła boczne i budynki pośrednie. Pięć wież nadaje tej zwartej bryle malowniczy wygląd. Fasady są zaprojektowane w tak zwanym stylu Tramma, czyli stylu łuków półokrągłych, udoskonalonym przez płaskie elementy szprosowe. Ta okazała budowla rodu Welfów oznacza koniec stylu architektonicznego klasycyzmu, który w znacznym stopniu był determinowany przez Lavesa.

Stary cmentarz żydowski

Rocznica miasta 775 lat — 775 lat – Odkryj swój Hanower

W 1550 roku hanowerscy Żydzi utworzyli przed bramami miasta piaszczyste wzgórze jako miejsce pochówku – stary cmentarz żydowski. Żywopłot miał chronić to niegdyś pozbawione drzew wzgórze, jednak woźnicy wielokrotnie wywozili stamtąd piasek, w związku z czym w 1671 roku starostę kazał postawić kamienny mur chroniący przed zniszczeniami i zakłóceniami. W 1740 roku cmentarz został powiększony i otoczony murem. Groby pozostają zachowane na zawsze ze względu na nakazany „wieczny” spokój zmarłych, jednak z powodu braku miejsca zostały ułożone jeden nad drugim. Około 700 nagrobków jest skierowanych na wschód.

Gospodarstwo Brüggemann

Na terenie dawnej fabryki ceraty (dzisiejszej Benecke-Kaliko) spółdzielnia Sparund Bauverein Hannover wybudowała duży kompleks mieszkaniowy Brüggemannhof, obejmujący łącznie 158 mieszkań. Architekt Franz Hoffmann po raz pierwszy zaprojektował blok mieszkalny wokół wspólnego dziedzińca, który był porośnięty starymi drzewami i wyposażony w plac zabaw dla dzieci. Mieszkania były nowoczesne pod względem higienicznym, wyposażone w łazienki, toalety i balkony. Kompleks, nazywany „Czerwonym Zamkiem” również ze względu na socjaldemokratyczne poglądy mieszkańców, po raz pierwszy oferował jednolity projekt zabudowy masowej z małymi mieszkaniami. Na górnym piętrze galerii postacie przedstawiające życie rzemieślnicze nawiązują do mieszkańców.