Północ

13. dzielnica miasta obejmuje dzielnice Nordstadt, Hainholz oraz Vinnhorst/Brink-Hafen.

Nordstadt, Hainholz oraz Vinnhorst/Brink-Hafen tworzą 13. dzielnicę miasta – Nord. Na łącznej powierzchni 10,92 km² mieszka łącznie prawie 32 200 mieszkańców (stan na 2020 r.). Za najbardziej zaludnioną część dzielnicy uważa się tętniącą życiem dzielnicę Nordstadt, której charakter kształtuje przede wszystkim Uniwersytet w Hanowerze – mieszkają tu długoletni mieszkańcy, młode rodziny i studenci, którzy żyją w atmosferze tolerancji i swobody.

Nordstadt, jako pierwsza dzielnica robotnicza w stolicy księstwa, z zamkiem Welfów i kompleksami fabrycznymi (König & Ebhardt, Appel, Sprengel, dworzec towarowy, szpital), charakteryzuje się zróżnicowanym, zwartym krajobrazem miejskim. W dzielnicy Hainholz rozwój przemysłowy postępował wzdłuż ulicy Schulenburger Landstraße, jednak obszary mieszkalne tworzyły strukturę o otwartej przestrzeni.

Zamek Guelph

Obecny główny budynek uniwersytetu w rzeczywistości nigdy nie pełnił funkcji pałacu. Pałac rodu Welfów, zaprojektowany przez nadwornego architekta Christiana Tramma dla ostatniego króla z rodu Welfów, Jerzego V, od 1856 roku z jasnego piaskowca z Deister, do 1866 roku był ukończony jedynie z zewnątrz. Od 1875 roku pałac został przebudowany przez Hermanna Hunaeusa na Politechnikę. Czteropiętrowy, sześcienny budynek centralny, przedłużony o niższe skrzydła boczne i budynki pośrednie, osiąga długość 150 m. Pięć wież nadaje tej zwartej bryle malowniczy wygląd. Fasady zaprojektowano w tak zwanym stylu Tramma, czyli stylu łuków półokrągłych, uszlachetnionym płaskim ażurowym wzorem. Ta okazała budowla dynastii Welfów oznacza koniec stylu architektonicznego klasycyzmu, który w znacznym stopniu kształtował Laves.

Stary cmentarz żydowski

Rocznica miasta 775 lat — 775 lat – Odkryj swój Hanower

W 1550 roku Żydzi z Hanoweru mogli założyć przed bramami miasta piaszczyste wzgórze jako miejsce pochówku – stary cmentarz żydowski. Żywopłot miał chronić to niegdyś pozbawione drzew wzgórze, jednak woźnicy wielokrotnie pobierali stamtąd piasek, w związku z czym w 1671 roku zarządca zlecił postawienie kamiennego muru chroniącego przed zniszczeniami i zakłóceniami. W 1740 roku cmentarz został powiększony i otoczony murem. Groby pozostają zachowane na zawsze ze względu na nakazany „wieczny” spokój zmarłych, jednak z powodu braku miejsca ułożono je jeden nad drugim. Około 700 nagrobków jest skierowanych na wschód.

Gospodarstwo Brüggemann

Na terenie dawnej fabryki ceraty (dzisiejszej Benecke-Kaliko) stowarzyszenie oszczędnościowo-budowlane Sparund Bauverein Hannover wybudowało duży kompleks mieszkaniowy Brüggemannhof, obejmujący łącznie 158 mieszkań. Architekt Franz Hoffmann po raz pierwszy zaprojektował blok mieszkalny wokół wspólnego dziedzińca, który był zazieleniony starymi drzewami i wyposażony w plac zabaw dla dzieci. Mieszkania były wyposażone zgodnie z najnowszymi standardami higienicznymi, posiadając łazienki, toalety i balkony. Osiedle, nazywane „Czerwonym Zamkiem” również ze względu na socjaldemokratyczne poglądy mieszkańców, po raz pierwszy stanowiło spójnie zaprojektowaną zabudowę masową składającą się z małych mieszkań. Na górnym piętrze galeryjnym postacie przedstawiające życie rzemieślnicze nawiązują do społeczności mieszkańców.