Lista Vahrenwalda

Centra wsi zostały w dużej mierze zniszczone przez industrializację i wzrost populacji.

Druga dzielnica miasta, licząca ponad 71 000 mieszkańców (stan na 2020 r.), jest jednocześnie najbardziej zaludnioną dzielnicą miasta i składa się z dzielnic Vahrenwald oraz List. Dawne centra wsi uległy w znacznej mierze zniszczeniu w wyniku industrializacji i wzrostu liczby ludności. Szczególne znaczenie mają takie firmy jak Continental i Bahlsen. Inne przedsiębiorstwa, takie jak de Haen, Körting, Wohlenberg, Kaeferle, ustąpiły miejsca zabudowie mieszkaniowej, która po konkursie urbanistycznym z 1891 roku szybko rozrosła się w północnych dzielnicach miasta. W latach dwudziestych XX wieku wokół Jahnplatz i przy Pobielskistraße powstały nowoczesne osiedla spółdzielcze. Dzisiaj dzielnica ta jest ogólnie bardzo tętniąca życiem i przyjazna do życia, pełna terenów zielonych, ofert rekreacyjnych i architektonicznych arcydzieł.

Szczególne znaczenie mają takie firmy jak Continental i Bahlsen. Inne przedsiębiorstwa, takie jak de Haen, Körting, Wohlenberg i Kaeferle, ustąpiły miejsca zabudowie mieszkaniowej, która po konkursie urbanistycznym z 1891 roku szybko rozprzestrzeniła się na północne dzielnice miasta. W latach dwudziestych wokół Jahnplatz i przy Pobielskistraße powstały nowoczesne osiedla spółdzielcze.

Zakłady Gumowe Continental

Rocznica miasta 775 lat — 775 lat – Odkryj swój Hanower

Założona w 1871 roku firma Continental-Gummiwerke AG zleciła berlińskiemu architektowi Peterowi Behrensowi, „ojcu nowoczesnej architektury”, budowę reprezentacyjnego budynku administracyjnego przy ulicy Vahrenwalder Straße. Trzy dziedzińce wewnętrzne, z których środkowy jest przeszklony, otoczone są pomieszczeniami biurowymi o różnej wielkości, które zostały zaprojektowane zgodnie z wymiarami stanowiska pracy i mogą być łączone w biura typu open space. Lekko cofnięty, monumentalny portal wejściowy łączy dwa skrzydła boczne, których racjonalny, nowoczesny układ podpór i belek można już znaleźć w berlińskim teatrze Schauspielhaus autorstwa Karla Friedricha Schinkela (1821), a później u jego uczniów, Gropiusa i Miesa van der Rohe. Głowy nad głównym wejściem symbolizują pięć kontynentów i odzwierciedlają imperialne ambicje koncernu.

ulica Körtingstraße

Jednolite, czteropiętrowe fasady kamienic przy ulicy Körtingstraße odzwierciedlają architektoniczną i społeczną przemianę fabrycznej dzielnicy w ekskluzywną dzielnicę mieszkaniową. W 1899 roku fabryka pomp Körting przeniosła swoją siedzibę do Linden i sprzedała teren przedsiębiorcy budowlanemu Maxowi Küsterowi, który do 1984 roku zabudował wszystkie działki i sam wprowadził się do domu pod numerem 4. Ogrody przed domami, nadbudówki z szczytami oraz bogate zdobienia w stylu renesansowym tworzą dobrze zachowany zespół, który do dziś zachowuje swój urok.

Miasto List

Na terenie zaprojektowanego przez Hermanna Bahlsena oraz rzeźbiarza i architekta z Worpswede Bernharda Hoetgera miasta TET (1916–1919) w latach 1929–1931 firma Liststadt Wohnungsbau AG – grupa przedsiębiorców budowlanych i architektów – zrealizowała osiedle mieszkaniowe Liststadt. Za projekt odpowiadał Adolf Falke, który przewidział pięciopiętrową zabudowę wzdłuż ulicy Podbielskistraße. Dziedzińce są na przemian zaprojektowane jako ogrody lub podwórza wejściowe. Przy ulicy Defreggerstraße osiedle rozciąga się o kolejny półotwarty blok z dwoma budynkami punktowymi. Dzięki żywej grze kontrastów na północnej fasadzie, gdzie pionowe okna klatki schodowej przeplatają się z poziomymi pasami okien, oraz dzięki rzędowi pracowni artystycznych znajdujących się powyżej (m.in. Grethe Jürgens), osiedle to zalicza się do najlepszych przykładów nowoczesnego urbanistyki i architektury w Hanowerze.