Komunikat prasowy

Poznaj historię Hanoweru

Tutaj znajdą Państwo informacje prasowe dotyczące historii Hanoweru.

Burzliwe czasy – Hanower w ujęciu historycznym

Hannover w ujęciu historycznym — Plik do pobrania do użytku redakcyjnego: zdjęcie w rozdzielczości nadającej się do druku (300 dpi) Prawa autorskie: stolica kraju związkowego Hanower

Hannover po raz pierwszy pojawia się w dokumentach w 1150 roku jako miasteczko targowe „Hanovere”. Średniowieczna osada położona jest na zabezpieczonym przed powodzią brzegu rzeki Leine, w bezpośrednim sąsiedztwie przeprawy rzecznej oraz dwóch ważnych, krzyżujących się dróg dalekobieżnych. Interpretacja nazwy „Hanovere” jako „wysoki brzeg” jest jednak przedmiotem sporów. W 1241 roku Hanower otrzymał prawa miejskie od księcia Otta, wnuka księcia z dynastii Welfów, Henryka Lwa. W tym samym roku mieszkańcy otrzymali prawo współkorzystania z lasów Eilenriede, które dziś, zajmując powierzchnię 640 ha, stanowią największy las miejski w Europie. W XIV wieku powstały mury miejskie z 34 wieżami obronnymi, z których wiele zachowało się do dziś (np. Wieża Konna, Wieża Döhrener, Wieża Lister, Wieża Beginetów). Wybudowano również bramy miejskie (np. Steintor) oraz kilka gotyckich kościołów (Marktkirche, Kreuzkirche). Hanower przeżywa pierwszy rozkwit gospodarczy, przystępuje do Hanzy i liczy około 4 000 mieszkańców.

Mieszkańcy Hanoweru wykazują skłonność do przyłączania się do ruchu reformacyjnego – a w czerwcu 1533 roku zgromadzenie na rynku przysięga wierność Marcinowi Lutrowi. Rada miejska próbuje przeciwstawić się tym wydarzeniom, jednak wola mieszkańców okazuje się silniejsza, w wyniku czego rada ucieka do katolickiego Hildesheim. Hanower staje się miastem ewangelickim.

Okres świetności jako miasta rezydencyjnego, elektoratu i stolicy dynastii Welfów

W samym środku wojny trzydziestoletniej, w 1636 roku, książę Georg von Calenberg ustanowił Hanower stolicą, aby odzyskać dla rodu Welfów terytoria, które podbił jako generał. Po Georgu von Calenbergu księstwo rządziły kolejno jego czterej synowie. Wraz z przynależnością do księstwa Calenberg miasto traci przywileje, ale przeżywa wyjątkowy okres rozkwitu: w 1666 roku trzeci syn Georga, książę Johann Friedrich von Braunschweig-Calenberg, rozpoczyna budowę Wielkiego Ogrodu i pałacu Herrenhausen jako letniej rezydencji rodu Welfów. Sprowadza on na dwór jednego z najwybitniejszych filozofów XVII i XVIII wieku: Gottfried Wilhelm Leibniz (1646–1716) rozwija tu swoje przyszłościowe idee. Radca dworski i bibliotekarz działa w Hanowerze w latach 1676–1714 jako wszechstronny uczony.

Czwarty syn Jerzego, Ernst August (1629–1698), w 1692 roku został księciem elektorem i sprawił, że dwór w Hanowerze stał się jednym z najbardziej okazałych w Niemczech. Jego żona, księżna elektorowa Zofia z Palatynatu, dbała o pełne dowcipu i uroczyste życie dworskie, a Wielki Ogród stał się jej życiowym dziełem. Zdecydowanie przekształca go w stylu holenderskiego baroku i znacznie go powiększa. Dzięki godności elektorskiej Hanower zyskuje pozycję polityczną w Niemczech – w stolicy rezydencji gościli znani ludzie z kraju i zagranicy, np. Georg Friedrich Händel, który w 1710 r. został kapelmistrzem dworskim za panowania syna Ernsta Augusta, elektora Georga Ludwiga. Tytuł elektora oraz prawo Sophie do angielskiego tronu (matką Sophie była angielska księżniczka Elżbieta Stuart) otworzyły przed Hanowerem niespotykane dotąd możliwości wywierania wpływu na bieg historii Europy.

123 lata unii personalnej: rodzina królewska z Hanoweru (1714–1837)

Księżna elektorowa Zofia, wyznaczona następczyni tronu, umiera w 1714 roku, a wkrótce potem również królowa Wielkiej Brytanii Anna – w związku z tym, zgodnie z Aktem Ustawowym, tron przechodzi na syna Zofii, księcia elektora Hanoweru Jerzego Ludwika: w 1714 roku zostaje on królem Wielkiej Brytanii jako Jerzy I, zapoczątkowując w ten sposób trwającą 123 lata unię personalną między Hanowerem a Królestwem Brytyjskim. Jerzy I przenosi swoją rezydencję do Londynu i stamtąd sprawuje również rządy nad elektoratem – zależny od dworu Hanower oraz ogrody w Herrenhausen zostają zaniedbane i zapadają w sen Śpiącej Królewny. To właśnie tej okoliczności Herrenhausen zawdzięcza zachowanie swojego barokowego charakteru – inne ogrody barokowe zostały bowiem przekształcone zgodnie z panującym wówczas angielskim stylem krajobrazowym. Ród elektorów (a od 1814 r. również ród królewski) z Hanoweru rządził Wielką Brytanią w ramach unii personalnej przez pięć pokoleń, aż do 1837 r.: Wiktoria, siostrzenica Wilhelma IV, królowa Wielkiej Brytanii, nie mogła zgodnie z hanowerskim prawem sukcesji zostać królową Hanoweru. Zamiast niej tron objął więc jej wuj, książę Cumberlandu, który w wieku 66 lat jako Ernst August I został królem Hanoweru i księciem Brunszwiku-Lüneburga – co oznaczało koniec unii personalnej.

Industrializacja, rozwój i stolica prowincji pruskiej

Około 1825 roku Hanower stał się pierwszym niemieckim miastem wyposażonym w latarnie gazowe. Georg Ludwig Friedrich Laves (1788–1864), czołowy architekt i urbanista królestwa, wywarł znaczący wpływ na rozwój urbanistyczny Hanoweru (plac Ernsta Augusta, dworzec główny, plac Georgsplatz, ulica Königstraße, Waterlooplatz i kolumna, opera, pałac Wangenhaim, Laveshaus i inne) – powstają podstawy dzisiejszego krajobrazu miejskiego z jego osiami ulicznymi. Wraz z uruchomieniem pierwszej linii kolejowej w 1843 roku nabiera tempa industrializacja. Fabryka maszyn Egestorff, późniejsza Hanomag (Hannoversche Maschinenbau AG), produkuje lokomotywy parowe. W 1866 roku upada ród Welfów, a Hanower staje się stolicą prowincji pruskiej. Hanower rozwija się w błyskawicznym tempie, staje się wielkim miastem, w 1873 roku liczy już 100 000 mieszkańców, a niecałe 20 lat później – dwukrotnie więcej. Powstają duże przedsiębiorstwa, takie jak Continental-Cautchouc- und Gutta-Percha Compagnie (1871) czy Bahlsen (1897). Tkalnia Mechanische Weberei, zatrudniająca w 1885 roku 3 000 pracowników, staje się największą tkalnią w Europie. W 1924 roku z linii produkcyjnej Hanomag zjeżdża pierwszy niemiecki samochód osobowy, Hanomag 2/10 PS, nazywany „Kommissbrot”. Na przełomie XIX i XX wieku dochodzi do licznych przyłączeń terenów, rośnie zapotrzebowanie na szkoły. W okresie Gründerzeit powstają Politechnika w zamku Welfenschloss oraz Wyższa Szkoła Weterynaryjna.

II wojna światowa i okres powojenny

Wraz z mianowaniem Hitlera na kanclerza Rzeszy (30 stycznia 1933 r.) kończy się Republika Weimarska. W maju 1940 r. w Hanowerze miały miejsce pierwsze naloty, a kolejne bombardowania zniszczyły zakłady produkcyjne, budynki mieszkalne i zabytki (np. Conti, Leinschloss, Marktkirche, opera, pałac Herrenhausen). Po 88 nalotach Hanower jest zniszczony w ponad 50%, a w centrum miasta zniszczonych zostało nawet ponad 90% budynków. Hanower staje się brytyjską strefą okupacyjną. Okres powojenny w Hanowerze naznaczony jest niedoborem siły roboczej i obecnością robotników przymusowych, głodem, a także katastrofalną powodzią (1946 r.). Zbombardowany kościół św. Egidiusza stanowi pomnik II wojny światowej, a z 2,5 miliona metrów sześciennych gruzu na początku lat 50. powstały trybuny stadionu Niedersachsenstadion (dzisiejsza HDI-Arena). W holu Nowego Ratusza cztery makiety przedstawiają rozwój miasta – m.in. stopień zniszczenia po II wojnie światowej w 1945 roku.

Czasy cudu gospodarczego

W 1946 roku Hanower stał się stolicą nowo utworzonego kraju związkowego Dolnej Saksonii. Aby ożywić gospodarkę, w 1947 roku w Hanowerze otwarto pierwsze targi eksportowe. W kolejnych latach stały się one symbolem niemieckiego cudu gospodarczego. Frekwencja była ogromna, a liczba zagranicznych wystawców stale rosła – logiczną konsekwencją tego było oddanie do użytku w 1952 roku lotniska Hanower-Langenhagen. Rozpoczyna się wyjątkowy rozkwit gospodarczy – nad kanałem Mittelland powstaje fabryka VW w Stöcken, w której w połowie lat 50. produkowano samochody dostawcze VW. Firma Preussag AG (dzisiejsza TUI) przenosi swoją siedzibę do stolicy Dolnej Saksonii i kilkadziesiąt lat później staje się największym na świecie koncernem turystycznym. W 1954 roku Hanower przekroczył liczbę 500 000 mieszkańców. Miasto zostało zaprojektowane zgodnie z nową koncepcją, dostosowaną do potrzeb ruchu samochodowego, z wielopasmowymi ulicami, drogami szybkiego ruchu i rondami. W centrum miasta trójkąt Steintor – dworzec kolejowy – Kröpcke stał się centrum handlu detalicznego – a w 1965 roku odbyła się uroczystość wbicia pierwszej łopaty pod budowę metra. W tym samym roku ma miejsce otwarcie Akademii Medycznej w Hanowerze (MHH) wraz z największym obecnie w Niemczech centrum transplantacyjnym. Rok później miasto rozpoczyna prace renowacyjne zniszczonego Ogrodu Wielkiego. Na przedmieściach Hanoweru powstają duże osiedla mieszkaniowe.

Hanower jako miejsce organizacji wystaw EXPO, targów, imprez i kongresów

Targi w Hanowerze konsekwentnie rozwijały się pod względem koncepcji, oferty i wielkości; teren targowy – składający się z 26 hal, czterech pawilonów oraz obejmujący około 466 100 m² powierzchni halowej i 58 000 m² powierzchni zewnętrznej – jest największym na świecie. Międzynarodowym liderem są targi HANNOVER MESSE – wizytówka spośród licznych form targowych stolicy kraju związkowego. Deutsche Messe AG z Hanoweru zajmuje czołową pozycję wśród wszystkich wiodących organizatorów targów i organizuje wiodące na świecie targi branżowe w najróżniejszych sektorach. W 2000 roku około 18 milionów gości odwiedziło światową wystawę Expo 2000 (pod hasłem „Człowiek, natura i technika – powstaje nowy świat”), na potrzeby której teren targowy został gruntownie przebudowany. Równolegle miasto staje się coraz bardziej popularnym miejscem organizacji wydarzeń, spotkań i kongresów, oferującym atrakcyjne lokalizacje, takie jak np. Convention Center, Expobahnhof, HCC, HDI-Arena czy pałac Herrenhausen.

Zdjęcia prasowe do pobrania:

Plik do pobrania do użytku redakcyjnego: zdjęcie w rozdzielczości nadającej się do druku (300 dpi)
. Prawa autorskie: HMTG

Plik do pobrania do użytku redakcyjnego: zdjęcie w rozdzielczości nadającej się do druku (300 dpi)
. Prawa autorskie: stolica kraju związkowego Hanower

Plik do pobrania do użytku redakcyjnego: zdjęcie w rozdzielczości nadającej się do druku (300 dpi)
Prawa autorskie: HMTG/Lars Gerhardts

Plik do pobrania do użytku redakcyjnego: zdjęcie w rozdzielczości nadającej się do druku (300 dpi)
Prawa autorskie: miasto Hanower

Plik do pobrania do użytku redakcyjnego: zdjęcie w rozdzielczości nadającej się do druku (300 dpi)
. Prawa autorskie: Martin Kirchner/HMTG

Stare Miasto z wieżą kościoła Marktkirche

Plik do pobrania do celów redakcyjnych: zdjęcie w rozdzielczości nadającej się do druku (300 dpi)
. Prawa autorskie: Martin Kirchner/HMTG

Plik do pobrania do użytku redakcyjnego: zdjęcie w rozdzielczości nadającej się do druku (300 dpi)
. Prawa autorskie: stolica kraju związkowego Hanower

Plik do pobrania do użytku redakcyjnego: zdjęcie w rozdzielczości nadającej się do druku (300 dpi)

Prawa autorskie: stolica kraju związkowego Hanower

Plik do pobrania do użytku redakcyjnego: zdjęcie w rozdzielczości nadającej się do druku (300 dpi)
. Prawa autorskie: stolica kraju związkowego Hanower

Plik do pobrania do użytku redakcyjnego: zdjęcie w rozdzielczości nadającej się do druku (300 dpi)
Prawa autorskie: HMTG / Martin Kirchner