Komunikat prasowy

Poznaj historię Hanoweru

Tutaj znajdą Państwo informacje prasowe dotyczące historii Hanoweru.

Burzliwe czasy – Hanower w przeszłości

Hanower w ujęciu historycznym — Plik do pobrania do użytku redakcyjnego: zdjęcie w rozdzielczości nadającej się do druku (300 dpi) Prawa autorskie: Miasto Hanower

Hannover po raz pierwszy pojawia się w dokumentach w 1150 roku jako miasteczko targowe „Hanovere”. Średniowieczna osada położona jest na zabezpieczonym przed powodzią brzegu rzeki Leine, w bezpośrednim sąsiedztwie przeprawy rzecznej oraz dwóch ważnych, krzyżujących się dróg dalekobieżnych. Interpretacja nazwy Hanovere = Wysoki Brzeg jest jednak kontrowersyjna. W 1241 roku Hanower otrzymuje prawa miejskie od księcia Ottona, wnuka księcia z dynastii Welfów, Henryka Lwa. W tym samym roku mieszkańcy otrzymali prawo do wspólnego użytkowania lasów Eilenriede, które dziś, zajmując powierzchnię 640 ha, są największym lasem miejskim w Europie. W XIV wieku powstały mury miejskie z 34 wieżami obronnymi, z których wiele zachowało się do dziś (np. Pferdeturm, Döhrener Turm, Lister Turm, Beginenturm). Zbudowano również bramy miejskie (np. Steintor) oraz kilka gotyckich kościołów (Marktkirche, Kreuzkirche). Hanower przeżywa pierwszy rozkwit gospodarczy, przystępuje do Hanzy i liczy około 4000 mieszkańców.

Mieszkańcy Hanoweru wykazują skłonność do przyłączania się do ruchu reformacyjnego – w czerwcu 1533 roku zgromadzenie na rynku przysięga wierność Marcinowi Lutrowi. Rada miejska próbuje przeciwstawić się tym wydarzeniom, jednak wola mieszkańców okazuje się silniejsza, w wyniku czego rada ucieka do katolickiego Hildesheim. Hanower staje się miastem ewangelickim.

Okres świetności jako miasta rezydencyjnego, elektoratu i stolicy dynastii Welfów

W samym środku wojny trzydziestoletniej, w 1636 roku, książę Georg von Calenberg ustanowił Hanower stolicą, aby odzyskać dla rodu Welfów terytoria, które zdobył jako generał. Po Georgu von Calenbergu księstwo rządziło kolejno jego czterech synów. Wraz z przynależnością do księstwa Calenberg miasto traci przywileje, ale przeżywa wyjątkowy rozkwit: w 1666 roku trzeci syn Georga, książę Johann Friedrich von Braunschweig-Calenberg, rozpoczyna budowę Wielkiego Ogrodu i pałacu Herrenhausen jako letniej rezydencji rodu Welfów. Sprowadza on na dwór jednego z najwybitniejszych filozofów XVII i XVIII wieku: Gottfried Wilhelm Leibniz (1646–1716) rozwija tu swoje przyszłościowe idee. Radca dworu i bibliotekarz działa w Hanowerze w latach 1676–1714 jako wszechstronny uczony.

Czwarty syn Jerzego, Ernst August (1629–1698), został w 1692 roku księciem elektorem i uczynił dwór hanowerski jednym z najwspanialszych w Niemczech. Jego żona, księżna elektorowa Zofia z Palatynatu, pielęgnowała pełne dowcipu i uroczyste życie dworskie, a Wielki Ogród stał się jej życiowym dziełem. Zdecydowanie przekształca go w stylu holenderskiego baroku i znacznie go powiększa. Dzięki godności elektorskiej Hanower zyskuje pozycję polityczną w Niemczech – w mieście rezydencyjnym gościli znani ludzie z kraju i zagranicy, jak np. Georg Friedrich Händel, który w 1710 r. został kapelmistrzem dworu za panowania syna Ernsta Augusta, elektora Georga Ludwiga. Tytuł elektora oraz prawo Sophie do angielskiego tronu (matką Sophie była angielska księżniczka Elżbieta Stuart) otworzyły przed Hanowerem niespotykane dotąd możliwości wywierania wpływu na historię Europy.

123 lata unii personalnej: rodzina królewska z Hanoweru (1714–1837)

Księżna elektorowa Zofia, wyznaczona następczyni tronu, umiera w 1714 roku, a wkrótce potem również królowa Wielkiej Brytanii Anna – w związku z tym, zgodnie z Aktem o sukcesji, tron przechodzi na syna Zofii, księcia elektora Hanoweru Jerzego Ludwika: w 1714 roku zostaje on królem Wielkiej Brytanii jako Jerzy I, zapoczątkowując w ten sposób trwającą 123 lata unię personalną między Hanowerem a Królestwem Wielkiej Brytanii. Jerzy I przenosi swoją rezydencję do Londynu i stamtąd rządzi również elektoratem – zależny od dworu Hanower oraz ogrody w Herrenhausen są zaniedbane i popadają w stan uśpienia. To właśnie tej okoliczności Herrenhausen zawdzięcza swoją barokową nienaruszalność – inne ogrody barokowe są bowiem przekształcane zgodnie z ówczesnym stylem angielskim. Ród elektorów (a od 1814 r. również ród królewski) z Hanoweru rządził Wielką Brytanią w unii personalnej przez pięć pokoleń, aż do 1837 r.: Wiktoria, siostrzenica Wilhelma IV, królowa Wielkiej Brytanii, nie mogła zostać królową Hanoweru zgodnie z hanowerskim prawem sukcesji. Zamiast niej jej wuj, książę Cumberland, w wieku 66 lat zostaje królem Hanoweru i księciem Brunszwiku-Lüneburga jako Ernst August I – to koniec unii personalnej.

Industrializacja, rozwój i stolica prowincji pruskiej

Około 1825 roku Hanower stał się pierwszym niemieckim miastem wyposażonym w latarnie gazowe. Georg Ludwig Friedrich Laves (1788–1864), czołowy architekt i urbanista królestwa, wywarł znaczący wpływ na rozwój urbanistyczny Hanoweru (plac Ernsta Augusta, dworzec główny, plac Georgsplatz, ulica Königstraße, Waterlooplatz i kolumna, opera, pałac Wangenhaim, dom Lavesa i inne) – powstają podstawy dzisiejszego krajobrazu miejskiego z jego osiami ulic. Wraz z pierwszą linią kolejową w 1843 r. rozpoczyna się industrializacja. Fabryka maszyn Egestorff, później Hanomag (Hannoversche Maschinenbau AG), produkuje lokomotywy parowe. W 1866 r. upada dynastia Welfów, a Hanower staje się stolicą prowincji pruskiej. Hanower rozwija się w błyskawicznym tempie, staje się metropolią, w 1873 r. liczy już 100 000 mieszkańców, a niecałe 20 lat później już dwa razy więcej. Powstają duże przedsiębiorstwa, takie jak Continental-Cautchouc- und Gutta-Percha Compagnie (1871) czy Bahlsen (1897). W 1885 r. Mechanische Weberei, zatrudniająca 3000 pracowników, staje się największą tkalnią w Europie. W 1924 roku z taśmy produkcyjnej Hanomag zjeżdża pierwszy niemiecki samochód osobowy, Hanomag 2/10 PS, nazywany „Kommissbrot”. Na przełomie XIX i XX wieku dochodzi do licznych przyłączeń terenów, rośnie zapotrzebowanie na szkoły. W okresie Gründerzeit powstają Politechnika w zamku Welfenschloss oraz Wyższa Szkoła Weterynaryjna.

II wojna światowa i okres powojenny

Wraz z mianowaniem Hitlera na kanclerza Rzeszy (30 stycznia 1933 r.) kończy się Republika Weimarska. W maju 1940 r. w Hanowerze miały miejsce pierwsze naloty, a kolejne bombardowania zniszczyły zakłady produkcyjne, budynki mieszkalne i zabytki (np. Conti, Leinschloss, Marktkirche, opera, pałac Herrenhausen). Po 88 nalotach Hanower jest zniszczony w ponad 50%, a w centrum miasta zniszczonych jest nawet ponad 90% budynków. Hanower staje się brytyjską strefą okupacyjną. Okres powojenny w Hanowerze naznaczony jest brakiem siły roboczej i obecnością robotników przymusowych, głodem oraz katastrofalną powodzią (1946). Zbombardowany kościół Aegidienkirche jest pomnikiem II wojny światowej, a z 2,5 miliona metrów sześciennych gruzu na początku lat 50. powstają trybuny stadionu Niedersachsenstadion (dzisiejsza HDI-Arena). W holu Nowego Ratusza cztery makiety pokazują rozwój miasta – m.in. stopień zniszczenia po II wojnie światowej w 1945 roku.

Czasy cudu gospodarczego

W 1946 roku Hanower stał się stolicą nowo utworzonego kraju związkowego Dolnej Saksonii. Aby ożywić gospodarkę, w 1947 roku w Hanowerze otwarto pierwsze targi eksportowe. W kolejnych latach stały się one symbolem niemieckiego cudu gospodarczego. Frekwencja była ogromna, a liczba zagranicznych wystawców stale rosła – w konsekwencji w 1952 roku oddano do użytku lotnisko Hannover-Langenhagen. Rozpoczyna się wyjątkowa ekspansja gospodarcza, w wyniku której nad kanałem Mittelland powstaje fabryka VW w Stöcken, w której w połowie lat 50. produkowano samochody dostawcze VW. Preussag AG (dzisiejszy TUI) przenosi swoją siedzibę do stolicy Dolnej Saksonii i kilkadziesiąt lat później staje się największym na świecie koncernem turystycznym. W 1954 roku Hanower przekroczył liczbę 500 000 mieszkańców. Miasto zostało zaprojektowane zgodnie z nową koncepcją, dostosowaną do potrzeb samochodów, z wielopasmowymi ulicami, szybkimi drogami i rondami. W centrum miasta trójkąt Steintor – dworzec – Kröpcke stał się centrum handlu detalicznego – a w 1965 roku rozpoczęto budowę metra. W tym samym roku otwarto Uniwersytet Medyczny w Hanowerze (MHH) z największym obecnie centrum transplantacyjnym w Niemczech. Rok później miasto rozpoczęło prace renowacyjne zniszczonego Wielkiego Ogrodu. Na obrzeżach Hanoweru powstają duże osiedla mieszkaniowe.

Hanower jako miejsce organizacji wystaw EXPO, targów, imprez i kongresów

Targi w Hanowerze konsekwentnie ewoluowały pod względem koncepcji, oferty i skali; teren targowy – składający się z 26 hal, czterech pawilonów oraz obejmujący około 466 100 m² powierzchni halowej i 58 000 m² powierzchni otwartej – jest największym tego typu obiektem na świecie. Międzynarodowym liderem jest HANNOVER MESSE – flagowa impreza spośród licznych formatów targowych stolicy kraju związkowego. Deutsche Messe AG z Hanoweru zajmuje czołową pozycję wśród wiodących firm targowych i organizuje wiodące na świecie targi w różnych branżach. W 2000 roku około 18 milionów gości odwiedziło światową wystawę Expo 2000 (pod hasłem „Człowiek, natura i technika – powstaje nowy świat”), na potrzeby której teren targów został gruntownie przebudowany. Równolegle miasto staje się coraz bardziej popularnym miejscem organizacji imprez, konferencji i kongresów, oferującym atrakcyjne lokalizacje, takie jak np. Convention Center, Expobahnhof, HCC, HDI-Arena czy pałac Herrenhausen.

Zdjęcia prasowe do pobrania:

Plik do pobrania do użytku redakcyjnego: zdjęcie w rozdzielczości nadającej się do druku (300 dpi)
Prawa autorskie: HMTG

Plik do pobrania do użytku redakcyjnego: zdjęcie w rozdzielczości nadającej się do druku (300 dpi)
Prawa autorskie: Stolica kraju związkowego Hanower

Plik do pobrania do użytku redakcyjnego: zdjęcie w rozdzielczości nadającej się do druku (300 dpi)
Prawa autorskie: HMTG/Lars Gerhardts

Plik do pobrania do użytku redakcyjnego: zdjęcie w rozdzielczości nadającej się do druku (300 dpi)
Prawa autorskie: Miasto Hanower

Plik do pobrania do użytku redakcyjnego: zdjęcie w rozdzielczości nadającej się do druku (300 dpi)
Prawa autorskie: Martin Kirchner/HMTG

Stare Miasto z wieżą kościoła Marktkirche

Plik do pobrania do użytku redakcyjnego: zdjęcie w rozdzielczości nadającej się do druku (300 dpi)
Prawa autorskie: Martin Kirchner/HMTG

Plik do pobrania do użytku redakcyjnego: zdjęcie w rozdzielczości nadającej się do druku (300 dpi)
Prawa autorskie: Miasto Hanower

Plik do pobrania do użytku redakcyjnego: zdjęcie w rozdzielczości nadającej się do druku (300 dpi)

Prawa autorskie: Miasto Hanower

Plik do pobrania do użytku redakcyjnego: zdjęcie w rozdzielczości nadającej się do druku (300 dpi)
Prawa autorskie: Miasto Hanower

Plik do pobrania do użytku redakcyjnego: zdjęcie w rozdzielczości nadającej się do druku (300 dpi)
Prawa autorskie: HMTG / Martin Kirchner