Zonsopgangen en zonsondergangen

Bij de Leine-stuw bij Schneller Graben

Op het zacht golvende wateroppervlak weerspiegelen de bomen van de overkant zich in talloze groene tinten en omspoelen ze een paar kanoërs; het steeds warmer wordende zonlicht tovert het bakstenen huis bij de stuwdam om tot een waterkasteel in Toscane en de avondhemel verandert langzaam van zachtblauw in bleekgeel.

Rivierlandschap — Bij de stuw Schneller Graben

Binnenkort zullen paarse wolkenflarden stil voorbijtrekken. Een zomerse symfonie van kleuren. En alles stroomt.

Het avondgala aan de Leine

Het rustige plekje in het gras voor de hemelse avondshow aan de Schnellen Graben ligt enigszins verscholen in de Leinemasch, achter het stadion. Wie met de auto naar de zonsondergang komt, kan via de Ferdinand-Wilhelm-Fricke-Weg langs de achterkant van de HDI Arena en de Gilde Parkbühne rijden naar de parkeerplaats voor het Sportleistungszentrum bij het Olympiastützpunkt Niedersachsen en van daaruit in alle rust de zon tegemoet lopen aan de nabijgelegen oever van de Leine. Voetgangers en fietsers kunnen het beste aan de westkant van de Maschsee de brug over de Leine achter de Hannoversche Ruder-Club von 1880 e.V. nemen en vervolgens links langs de oever wandelen tot aan de beste plek op het ligweide. Daar zit iedereen op de eerste rij en kijkt uit over de Leine, die over een lengte van 600 meter op maar liefst twee podia te zien is, gescheiden door een zacht hellend terrein bij de stuw. De „Schnelle Graben“ wordt daarbij een ongeveer 20 meter lange orkestbak, vanwaar zachtjes de nooit eindigende melodie van het stromende water klinkt.

Drie meter voor drie miljoen

Deze (bedwelmende) ontspanningsmuziek is te danken aan de vooruitziende blik van de stadsbestuurders van Hannover, die in 1742 opdracht gaven tot de bouw van de stuwdam om bij hoogwater de Leine te ontlasten via de naburige stadsrivier Ihme (die slechts enkele meters verder naar het westen samenvloeit met de Leine) en zo het water ook vandaag de dag nog rond Hannover af te voeren. Toen het complex drie jaar later in gebruik werd genomen, was het met 51.000 taler het tot dan toe duurste bouwwerk van de stad. Pas 140 jaar later ontstond het idee om het hoogteverschil van drie meter te benutten voor het opwekken van elektriciteit. Met een jaarlijkse opbrengst van ongeveer drie miljoen kilowattuur kan de waterkrachtcentrale Schneller Graben, die op 3 november 1921 in gebruik werd genomen (het imposante bakstenen gebouw aan de linkeroever, dat in het steeds warmer wordende zonlicht lijkt te veranderen in een Toscaans waterkasteel), ongeveer 1.500 huishoudens in Hannover voorzien van natuurlijk opgewekte stroom. Tijdens een kanotocht kun je dit alles ook van dichtbij bekijken. De boten kunnen afzonderlijk worden gehuurd of als groepstour worden geboekt via de kanoverhuur in Hannover; het trefpunt en de instap bevinden zich aan de rechteroever, direct onder de stuw.