Walter Gieseking was pianist tijdens het nazitijdperk; hij leerde piano spelen in Hannover. Hoewel andere musici hem verweten dat hij te dicht bij het naziregime stond, bleef hij zijn joodse concertagent en vriend steunen nadat deze een beroepsverbod had gekregen.
Beschrijving van het werk
De keuze voor de piano als motief plaatst Gieseking in een professionele context; het gespeelde lied is van de hand van een joodse componist, Arnold Schönberg, wiens werken Gieseking herhaaldelijk ten gehore bracht. Uiteindelijk blijft de zoektocht naar Giesekings werkelijke politieke houding bestaan, evenals de vraag in hoeverre een straat vandaag de dag naar hem vernoemd mag worden.