Tien geheimen uit Hannover

Donker teken uit het verleden

De imposante gevel van het bakstenen gebouw aan de Herrenhäuser Kirchweg 11 trekt de aandacht en leidt de blik rechtstreeks naar de opvallende details, zoals de kantelen en erkers tussen de vele ramen en de ronde toren op de hoek met de Reinholdstraße. Alleen wie goed kijkt, ontdekt het kleine geheim uit de sombere dagen van het Mohrmann-huis in de Nordstadt van Hannover.

Huisgevel met een zwart kruis — Een kruis met betekenis.

Een duister teken uit het verleden

Rond 1900 liet de Hannoveraanse architect Karl Mohrmann in de zogenaamde „Landhausviertel”, niet ver van de Herrenhäuser Gärten, een representatieve woning voor zijn eigen gezin bouwen, die tijdens de luchtaanvallen op Hannover in 1943 eveneens zwaar werd beschadigd. In die tijd werden na elke bombardement en het einde van het luchtalarm alle beschadigde en verwoeste gebouwen en huizen doorzocht op overlevenden en lijken, en vervolgens gemarkeerd om andere zoekteams te informeren over het resultaat van de reeds uitgevoerde zoektocht: een zwart kruis op de gevel betekende "doorzocht op lijken", een wit kruis stond voor "lijken gevonden". Ook op het Mohrmann-huis is nog steeds een zwart kruis uit die tijd te zien, dat tot op de dag van vandaag herinnert aan het feit dat het destijds bijna volledig verwoeste gebouw op lichamen was doorzocht. Het donkere teken uit het verleden bevindt zich enigszins verborgen achter een heg aan de muur van het huis, links onder een groot raam aan de Herrenhäuser Kirchweg.

Vanuit de nood weer opgebouwd

Gevel met afbeelding van een man — De opdrachtgever zelf.

Het huis Mohrmann, dat tegenwoordig onder monumentenzorg valt, met zijn gotische stijlelementen en het portret van de opdrachtgever Karl Mohrmann op de bakstenen gevel (die tussen twee miniatuurzuilen boven aan de toren uitkijkt in de richting van de Herrenhäuser Kirchweg), zou na de Tweede Wereldoorlog eigenlijk worden gesloopt. De luchtaanvallen op Hannover hadden bijna de helft van alle gebouwen in de stad verwoest; een intact dak boven het hoofd of zelfs een eigen woning was, zoals zoveel dingen in die jaren, schaars. Vanuit deze noodzaak werd de Mohrmann-ruïne weer opgebouwd, waarbij de voorheen hoge toren slechts tot aan de hoogte van het dak werd herbouwd en de oorspronkelijk rijk versierde gevel aan de Herrenhäuser Kirchweg nu eenvoudig werd gepleisterd.

Sommige dingen blijven gewoon een mooie herinnering

De achterkleinkinderen van Karl Mohrmann willen de vroegere pracht nu in ere herstellen. Daarvoor hebben ze de in Wennigsen gevestigde architect Thomas Ceglarek ingeschakeld, die ook al de verbouwing van Schloss Marienburg heeft ontworpen: op basis van oude bouwtekeningen moeten er naast de bestaande zes huurwoningen op de zolderverdieping twee nieuwe woningen komen, moet de nu sobere gevel weer in oude glorie schitteren en moet ook de toren ernaast zijn kantelen terugkrijgen. Andere dingen zullen echter waarschijnlijk gewoon een mooie herinnering aan zorgeloze dagen blijven: "In de toren bevonden zich destijds de kinderkamer en een kamer zonder ramen, waar de huiseigenaar aan ‘uitgekozen gasten’ lichtgevoelige voorwerpen uit zijn Egyptische collectie toonde. Eveneens afgeschermd van het zicht, maar badend in het licht, gebruikte de zoon van Karl Mohrmann, Bernward Mohrmann, het dakterras achter de kantelen van het huis voor onconventionele naaktplezier", zoals je met een glimlach op Wikipedia kunt lezen.