Hannah Arendt

© Käte Fuerst

Hannah Arendt

Hannah Arendt werd op 14 oktober 1906 in Hannover-Linden geboren. Na haar schooltijd in Königsberg studeerde ze in Marburg, Freiburg en Heidelberg filosofie, met name bij Martin Heidegger en Karl Jaspers, evenals theologie en klassieke talen. In 1928 promoveerde ze bij Jaspers met een proefschrift over het begrip liefde bij Augustinus. In 1929 trouwde ze met Günther Stern (Günther Anders), van wie ze in 1937 weer scheidde.

Ontsnap uit Duitsland en keer terug naar Europa

In 1933 werd Arendt gearresteerd wegens illegale activiteiten voor de "Zionistische Verein für Deutschland" in Berlijn, maar werd na een korte gevangenisstraf vrijgelaten. Daarna vluchtte ze via Praag naar Parijs, het eerste station van haar ballingschap. In Parijs voltooide ze haar boek over Rahel Varnhagen. Arendt werkte onder andere voor de "Youth Aliyah" om Joodse kinderen te redden. In 1941 slaagde ze erin te ontsnappen naar de VS met Heinrich Blücher, haar tweede man.

In 1951 werd Arendt Amerikaans staatsburger. Ze werkte als journaliste en gaf les, werd bekend als columniste van het Duits-Joodse weekblad "Aufbau", was werkzaam als redacteur bij uitgeverij Schocken en als directeur van de "Commission on European Jewish Cultural Reconstruction". In 1949/50 reisde Arendt door Europa. Ze ontmoette Jaspers weer, met wie ze altijd in briefcontact was gebleven. Ook vond er een eerste ontmoeting na de oorlog plaats met Heidegger, met wie ze het contact had verbroken vanwege zijn steun aan de nationaal-socialisten na 1933.

Auteur en wetenschapper

In 1951 werd haar boek "The Origins of Totalitarianism" gepubliceerd in de VS en Groot-Brittannië (1955: "Elements and Origins of Totalitarianism"), waarmee ze wereldberoemd werd. Dit werd gevolgd door verdere publicaties in het Engels en Duits over onderwerpen op het raakvlak van politieke theorie en praktische filosofie. Haar belangrijkste werk over dit onderwerp verscheen in 1958: "De menselijke conditie" (1960: "Vita activa"). In 1961 volgde ze voor het tijdschrift "The New Yorker" het proces tegen Adolf Eichmann. Het resulterende boek "Eichmann in Jerusalem" (1963) leidde tot een controversieel debat. Na jaren als gasthoogleraar te hebben gedoceerd aan verschillende Amerikaanse universiteiten, werd ze in 1963 hoogleraar politieke wetenschappen aan de Universiteit van Chicago en vervolgens (1967) aan de New School for Social Research in New York. Hannah Arendt overleed op 69-jarige leeftijd op 4 december 1975 in New York.

Awards

Naast talrijke andere onderscheidingen ontving ze de "Lessing Prijs" van de Vrije en Hanzestad Hamburg in 1959, de "Sigmund Freud Prijs" voor wetenschappelijk proza van de Duitse Academie voor Taal en Poëzie in 1967 en de "Sonning Prijs" voor bijdragen aan de Europese cultuur toegekend door de Deense regering in 1975.

Veel herdenkingsplaatsen

© HMTG

In de hoofdstad Hannover wordt op allerlei manieren de nagedachtenis aan deze beroemde dochter van de stad in ere gehouden: aan haar geboortehuis in Hannover-Linden is een gedenkplaat aangebracht en in de stadsbibliotheek bevindt zich de Hannah-Arendt-zaal met voorwerpen uit haar persoonlijke bezit. Een school en een straat in de buurt van het stadhuis en het parlement zijn naar haar vernoemd – en sinds 2015 herdenkt het representatieve plein voor het parlement de politieke theoreticus en filosofe. Jaarlijks wordt de Hannah-Arendt-beurs uitgereikt en in samenwerking met de Leibniz Universiteit Hannover en de VolkswagenStiftung nodigt de hoofdstad elk jaar uit voor de Hannah-Arendt-dagen.

Op de website www.hannah-arendt-hannover.de is alle belangrijke informatie over Hannah Arendt en de evenementen te vinden. En met de instelling van een Hannah-Arendt-leerstoel voor scholieren aan de Helene Lange-school, onder auspiciën van burgemeester Stefan Schostok, zet de volgende generatie zich in voor de nalatenschap van Hannah Arendt in deze stad.