Ahlem-Badenstedt-Davenstedt

Het 11e stadsdeel omvat de drie wijken Ahlem, Badenstedt en Davenstedt in het zuidwesten van de stad Hannover. Op een oppervlakte van 9,85 km² wonen bijna 34.000 inwoners (stand 2021). Ahlem-Badenstedt-Davenstedt staat bekend om zijn groene zones, zoals het Willy-Spahn-Park, de Fösse-Grünzug en de Benther Berg. Ook aan vrijetijdsvoorzieningen geen gebrek: vooral jeugdcentra en culturele instellingen bepalen het leven hier.

Willy-Spahn-Park / Kalkoven

© HMTG

Het huidige terrein van het Willy-Spahn-Park was oorspronkelijk een kalksteengroeve, die vanaf 1850 werd gebruikt voor de productie van ongebluste kalk (mortel) en gebluste kalk (meststof). De bestaande kalkoven, een 35 m lange, 13 m brede en 9,5 m hoge Hoffmann-ringoven, werd in 1925 gebouwd en kon worden behouden. Hij bleef slechts tot 1930 in bedrijf. In 1938 kocht de koopman Willy Spahn het terrein en legde op de terrassen een fruitplantage aan voor de productie van fruit- en vruchtensapdranken van het merk „Sprudella“. In de jaren 60 werd de vruchtensapfabriek stopgezet. Toen zijn weduwe in 1996 overleed, werd het terrein heringericht tot openbaar park en werd de enige ringoven in de regio, die onder monumentenzorg valt, gerestaureerd. Sinds 2004 is het bij jong en oud geliefde recreatiepark geopend.

Naast culturele instellingen zoals het streekmuseum zijn er in de wijk Ahlem ook enkele herdenkingsplaatsen voor de Tweede Wereldoorlog te vinden.

Israëlitische Tuinschool / Gedenkplaats Ahlem

© HMTG

De Israëlitische Tuinschool Ahlem aan de Heisterbergallee 8, aanvankelijk de Israëlitische Opvoedingsinstelling genoemd, werd in 1893 opgericht door de Hannoveraanse bankier Moritz Simon met als doel joodse kinderen en jongeren basisonderwijs te bieden, gevolgd door een opleiding in tuinbouw. De leerlingen kwamen uit heel Duitsland en Oost-Europa. Het huis van de directeur, het meisjeshuis en het portiershuis zijn bewaard gebleven. De architectuur met rode baksteenstroken en gepleisterde muren met rondboogramen is geïnspireerd op schoolgebouwen uit die tijd. De school werd in 1942 gesloten; nog in het najaar van 1941 werd het tuinmanshuis omgevormd tot een 'Jodenhuis', van waaruit tot 1944 meer dan 2.000 mannen, vrouwen en kinderen naar concentratiekampen en getto's in Oost-Europa werden gedeporteerd. Sinds 1987 is hier de herdenkingsplaats Ahlem gevestigd, waar de geschiedenis van deze plek en de bewoners is gedocumenteerd.

De kalkoven (1925) en de asfaltgroeven (sinds 1842) getuigen daar nog steeds van. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden in de asfaltmijnen met behulp van gevangenen uit concentratiekampen goederen geproduceerd die van cruciaal belang waren voor de oorlogsinspanning. In 1893 werd in Ahlem een unieke instelling opgericht: de Israëlitische tuinbouwschool.