Centrum

Het stadscentrum wordt al sinds de middeleeuwen gedomineerd door marktactiviteiten: Warenhuizen, administratiekantoren, banken en verzekeringsmaatschappijen kenmerken vandaag de dag nog steeds het stadsbeeld. De oorsprong van het stadscentrum gaat verder terug.

Het herenhof aan het huidige Ballhofplatz en de markt voor het oude stadhuis bestaan al sinds het begin van de 11e eeuw. De amandelvormige stadsplattegrond met drie langsstraten, aangelegd tussen de Aegidienpoort en de Steintor, werd al snel volledig bebouwd. Het economische belang groeide, evenals het zelfbewustzijn, dat in 1241 met een oorkonde van hertog Otto I van Braunschweig-Lüneburg werd erkend. Toen hertog Georg in 1636 Hannover tot zijn residentie maakte, lieten de burgers hem weinig ruimte voor een hofleven.

Daarom richtte hij zijn aandacht op de Calenberger Neustadt. Deze werd versterkt, er werden een markt en een kerk aangelegd, de autoriteiten en ambtenaren van de vorst vestigden zich er en er kwamen hotels. De stad, die van 1707 tot 1824 zelfstandig was, ontwikkelde zich tot de toegangspoort van de residentie. Pas door de spoorverbinding (1843) en het einde van het koninkrijk in 1866 verschoof het economische centrum naar de Kröpcke. De aanleg van de Karmarschstraße in 1879–98 versterkte de vorming van de binnenstad, terwijl de oude binnenstad aan belang verloor. Bij de wederopbouw na de verwoestingen van de Tweede Wereldoorlog werd het stadscentrum uitgebreid met de „Cityring“ en werd de bestemming van de gebouwen herzien. De keuze van Hannover als hoofdstad van de deelstaat Nedersaksen (1946) en de oprichting van de Industriemesse (1947) gaven een verdere impuls.

Toren beginnen

Stadsjubileum 775 jaar — 775 jaar – Ontdek jouw Hannover

De halfronde Beginentoren was de vijfde en sterkste toren van de middeleeuwse stadsmuur. De burgers van Hannover bouwden hem in 1357 aan de Leine, tegenover het vorstelijke kasteel Lauenrode. Het bouwwerk toont opvallend het stedelijk zelfbewustzijn: diep in de Hohe Ufer gegrond, 23 meter hoog en met drie meter dikke muren bood het de burgers bescherming en was het tegelijkertijd een dreiging naar buiten toe. De smalle gotische ramen bovenaan dienden voor het uitzicht en de verdediging. Vandaag de dag vallen nog steeds twee ringen en een ijzeren haak boven de ramen op, die ooit een houten luik vasthielden ter bescherming van de verdedigers. Een tijdlang diende de toren als gevangenis, daarna als turfopslagplaats, woning en ten slotte als restaurant. Tegenwoordig is het een museum waar men de stadsgeschiedenis kan leren kennen.

Adres:Am Hohen Ufer, 30159 Hannover

Nieuw stadhuis

Na twee prijsvragen in 1896 en 1897 ontwierp architect Hermann Eggert rond een „Ehrenhof“ een complex van drie gebouwen: het stadhuis, het bouwkantoor (tijdens de oorlog verwoest) en het huidige August Kestner-museum. In plaats van de gebruikelijke toren kreeg het 129 m lange en 124 m diepe stadhuis een koepel – geïnspireerd op het Reichstagsgebouw in Berlijn. De rijk versierde gevels werden uitgevoerd in neorenaissancestijl, waardoor het gebouw in de volksmond ook wel 'Schloss Heinrich' werd genoemd – naar de toenmalige stadsdirecteur Heinrich Tramm. Het Menschenrechteplein als voorplein, het landschappelijk aangelegde Maschpark en de imposante monumentale uitstraling fascineren nog steeds, maar hebben met de democratische openstelling van het gebouw en zijn instellingen hun intimiderende kracht verloren.

Adres: Mensrechtenplein 1, 30159 Hannover
Meer informatie over het nieuwe stadhuis

Anzeiger torenflat

Als stedenbouwkundig accent getuigt de Anzeiger-wolkenkrabber van de bijzondere invloed van de pers in de Weimarrepubliek. Het negen verdiepingen tellende gebouw met betonnen skelet en de groene planetariumkoepel werd door August Madsack in opdracht van de Hannoverscher Anzeiger bij de Hamburgse meesterbouwer Fritz Höger besteld en in de jaren 1927–1928 gerealiseerd. Het dynamische opwaartse streven van de pijlers en pilasterbanden, de trapsgewijze opbouw van de bovenste verdiepingen, net als de extra hoge doorgangen en de overgang naar de kathedraalachtige lokettenhal maken het gebouw tot een belevenis, die zich voortzet in de ambachtelijke details van het baksteenmetselwerk. De wolkenkrabber was in 1930 een van de acht wolkenkrabbers in Hannover en markeert bovendien het begin van het gebruik van baksteen voor woongebouwen van de 'rode moderniteit'.

Adres: Goseriede 9, 30159 Hannover