Centrum

Het stadscentrum wordt al sinds de middeleeuwen gedomineerd door marktactiviteiten: Warenhuizen, administratiekantoren, banken en verzekeringsmaatschappijen kenmerken vandaag de dag nog steeds het stadsbeeld. De oorsprong van het stadscentrum gaat verder terug.

Het Herrenhof aan de huidige Ballhofplatz en de markt voor het oude stadhuis bestaan al sinds het begin van de 11e eeuw. De amandelvormige stadsindeling met drie langsstraten, aangelegd tussen de Aegidienpoort en de Steintor, werd al snel volledig bebouwd. Het economische belang nam toe, evenals het zelfbewustzijn, dat in 1241 door hertog Otto I van Braunschweig-Lüneburg in een oorkonde werd erkend. Toen hertog Georg de stad in 1636 tot zijn residentie maakte, lieten de burgers hem weinig ruimte voor een hofleven.

Hij richtte zich daarom op de nieuwe stad Calenberg. Het werd versterkt, er werden een markt en een kerk gebouwd, er trokken soevereine autoriteiten en bedienden in en er werden hotels gevestigd. De stad, die van 1707 tot 1824 onafhankelijk was, ontwikkelde zich tot de ingang van de residentie. Pas met de spoorwegverbinding (1843) en het einde van het koninkrijk in 1866 verschoof het economische centrum naar de Kröpcke. De doorbraak van de Karmarschstraße in 1879 - 98 versterkte het stadscentrum, terwijl de oude stad aan belang inboette. Tijdens de wederopbouw na de pijnlijke verwoestingen van de Tweede Wereldoorlog werd het stadscentrum uitgebreid met de "Cityring" en werden de gebruiksmogelijkheden gereorganiseerd. De verkiezing van Hannover tot hoofdstad van de deelstaat Nedersaksen (1946) en de oprichting van de industriële handelsbeurs (1947) zorgden voor verdere impulsen.

Toren beginnen

Stadsjubileum 775 jaar — 775 jaar – Ontdek jouw Hannover

De halfronde Beginentoren was de vijfde en sterkste toren van de middeleeuwse stadsmuur. De inwoners van Hannover bouwden hem in 1357 aan de Leine, tegenover het vorstelijke kasteel Lauenrode. Het bouwwerk is een opvallend voorbeeld van het stedelijk zelfbewustzijn: diep verankerd in de Hohe Ufer, 23 meter hoog en met muren van drie meter dik bood het de burgers bescherming en vormde het tegelijkertijd een dreiging naar buiten toe. De smalle gotische ramen bovenaan dienden voor het uitzicht en de verdediging. Nog steeds vallen boven de ramen twee ijzeren ringen en een haak op, die ooit een houten luik vasthielden ter bescherming van de verdedigers. Een tijdlang deed de toren dienst als gevangenis, daarna als turfopslagplaats, woning en ten slotte als restaurant. Tegenwoordig is het een museum waar bezoekers meer te weten komen over de stadsgeschiedenis.

Adres:Am Hohen Ufer, 30159 Hannover

Nieuw stadhuis

Na twee prijsvragen in 1896 en 1897 ontwierp architect Hermann Eggert een complex van drie gebouwen rondom een „Ehrenhof“: het stadhuis, het bouwkantoor (tijdens de oorlog verwoest) en het bestaande August Kestner-museum. In plaats van de gebruikelijke toren kreeg het 129 m lange en 124 m diepe stadhuis een koepel – geïnspireerd op het Reichstagsgebouw in Berlijn. De rijk versierde gevels werden uitgevoerd in neorenaissancestijl, waardoor het gebouw in de volksmond ook wel ‘Schloss Heinrich’ werd genoemd – naar de toenmalige stadsdirecteur Heinrich Tramm. Het Plein van de Mensenrechten als voorplein, het landschappelijk aangelegde Maschpark en de imposante, monumentale uitstraling fascineren nog steeds, maar hebben met de democratische openstelling van het gebouw en zijn instellingen hun intimiderende kracht verloren.

Adres: Platz der Menschenrechte 1, 30159 Hannover
Meer informatie over het nieuwe stadhuis

Anzeiger torenflat

Als stedenbouwkundig accent getuigt de Anzeiger-toren van de bijzondere invloed van de pers in de Weimarrepubliek. Het negen verdiepingen tellende betonnen skeletgebouw met de groene planetariumkoepel werd door August Madsack in opdracht van de Hannoversche Anzeiger bij de Hamburgse klinkerbouwmeester Fritz Höger ontworpen en in de jaren 1927–1928 gerealiseerd. Het dynamische, omhoogstrevende karakter van de pijlers en pilasteren, de trapsgewijze opbouw van de bovenste verdiepingen, evenals de extra hoge, getrapte doorgangen en de overgang naar de kathedraalachtige lokettenhal maken van het gebouw een ware bezienswaardigheid, die zich voortzet in de ambachtelijke details van het baksteenmetselwerk. De wolkenkrabber was in 1930 een van de acht wolkenkrabbers in Hannover en markeert bovendien het begin van het gebruik van baksteen voor woongebouwen van de „rode moderniteit“.

Adres: Goseriede 9, 30159 Hannover