Piwo z Hanoweru

© HMTG

Płynne złoto wyprodukowane w Hanowerze

Browar Gilde, położony niedaleko jeziora Maschsee na południu centrum miasta, jest największym i najstarszym browarem w Hanowerze. Znakiem rozpoznawczym tego założonego w 1546 roku browaru jest tak zwany „Broyhan-Taler” – okrągłe godło z białym kogutem na czerwonym tle, które niegdyś stanowiło znak jakości piwa hanowerskiego cechu piwowarów. W imponującym budynku warzelni na terenie firmy przy ulicy Hildesheimer Straße warzone są dziś piwa, które cieszą się ogromną popularnością nie tylko w Hanowerze: Gilde Ratskeller Premium Pils (tradycyjne piwo o idealnie zrównoważonej nutce chmielowej), Gilde Pilsener (pikantne piwo typu pilsner o delikatnej nutce chmielowej i przyjemnej świeżości) oraz Lindener Spezial (piwo dolnej fermentacji, złocistożółte, pełne, o wyraźnej nutce chmielowej).

Prywatny browar Herrenhausen warzy siedem piw pod znakiem białego konia Dolnej Saksonii na czerwonym herbie: Herrenhäuser Premium Pilsener (to delikatnie gorzkie piwo typu pils znane jest w Hanowerze również jako „Herri” i warzone jest zgodnie z tradycją piwną z Pilzno, przy użyciu wody z własnej studni), Herrenhäuser Alsterwasser, Herrenhäuser Icebeer (szczególnie łagodne piwo, w którym dzięki specjalnej metodzie warzenia polegającej na schłodzeniu do temperatury minus 3°C substancje gorzkie z chmielu wiążą się z kryształkami lodu i są z niego odfiltrowywane), Herrenhäuser Weizenbier (pierwsze piwo pszeniczne w północnych Niemczech) oraz Herrenhäuser Spezial (łagodne i dość przyjemne w smaku piwo typu pils), a także Lüttje Lagen (piwo górnej fermentacji serwowane z beczki, które pije się wraz z napojem zbożowym) oraz Hannoversches Festbier, dostępne wyłącznie świeże z beczki i wyłącznie podczas Oktoberfestu w Hanowerze.

W browarze Ernst-August, położonym na obrzeżach Starego Miasta, piwo warzy się od 1986 roku, a w przynależnej do niego gospodzie serwuje się je prosto z beczki. Do marek własnych, produkowanych od ponad 20 lat wyłącznie z niemieckich surowców w jakości ekologicznej, należą naturalnie mętne piwo Hanöversch Pilsener, Hanöversch Bio-Weizen, Hanöversch Pale Ale (orzeźwiające, owocowe piwo o aromatach cytryny, mandarynki i grejpfruta), Hanöversch Roter Saphir (naturalnie mętne piwo czerwone górnej fermentacji) oraz Hanöversch Lüttje Lage (piwo dolnej fermentacji, podawane z beczki, które tradycyjnie pije się razem z kieliszkiem wódki), a także sezonowe specjały: Hanöversch Mai-Bock (naturalnie mętne piwo mocne o delikatnym smaku chmielowym), Hanöversch Fest-Bier (bursztynowe piwo marcowe o przyjemnym słodowym charakterze, serwowane wyłącznie podczas letniego festynu strzeleckiego w Hanowerze) oraz Hanöversch Winter (piwo czarne o delikatnym dymnym smaku, warzone wyłącznie od października do lutego).

Warzelnia małego browaru domowego „Meiers Lebenslust am Aegi”, założonego latem 2012 roku, znajduje się w samym środku lokalu gastronomicznego. Przez małe okienko w podłodze goście mogą zajrzeć bezpośrednio do piwnicy znajdującej się poniżej, gdzie fermentują i leżakują piwa warzone rzemieślniczo: „Meiers Helles”, „Meiers Dunkel” i „Meiers Craft Beer”, a także piwo sezonowe, którego oferta ulega zmianom.

Wyjazd na obóz treningowy z chmielem i słodem

Najnowszym nabytkiem Hanoweru jest browar Mashsee, który został otwarty 26 kwietnia 2014 roku przez dyplomowanego mistrza piwowarskiego Kolję Giglę i sommeliera piwnego Alexandra Herolda w dzielnicy Südstadt, a obecnie ma swoją siedzibę niedaleko terenów targowych. Nazwa pierwszego mikrobrowaru w mieście stanowi zarówno nawiązanie do jeziora Maschsee (dużego miejskiego jeziora w Hanowerze, położonego między centrum a stadionem), jak i niewielką grę słów z angielskim słowem „mash” (oznaczającym „zacier”, czyli miękką papkę ze zmielonego słodu i wody, z której później powstaje piwo) oraz „see” – co w połączeniu, w bardzo brytyjskim stylu, brzmi podobnie do nazwy Maschsee.

Pozostańmy na chwilę przy języku angielskim: specjalnością Kolja Gigla jest "piwo rzemieślnicze" - czyli piwa specjalne pełne charakteru, które są warzone ręcznie w małych partiach przy użyciu tradycyjnych metod. W przeciwieństwie do przemysłowo produkowanych piw masowych, piwa rzemieślnicze warzone ręcznie i z zachowaniem wysokich standardów celowo, a czasem zasadniczo różnią się od siebie, często otrzymują nieporęczne lub dziwaczne nazwy i mogą smakować bardzo wyjątkowo - czasem dość kwiatowo lub bardzo owocowo, czasem mocno słodowo lub jak kawa, karmel lub zioła. Na przykład pierwszym i wciąż najpopularniejszym piwem Mashsee jest "Trainings Lager" (kolejna oryginalna gra słów!) - piwo dolnej fermentacji o bursztynowym kolorze i mocy 5,5%, z wyraźną, ale nienachalną goryczką i delikatnymi owocowymi aromatami gruszki i grejpfruta.