Piwo z Hanoweru

© HMTG

Płynne złoto wyprodukowane w Hanowerze

Browar Gilde, położony niedaleko jeziora Maschsee na południu centrum miasta, jest największym i najstarszym browarem w Hanowerze. Znakiem rozpoznawczym tego założonego w 1546 roku browaru jest tak zwany „Broyhan-Taler” – okrągłe godło z białym kogutem na czerwonym tle, które niegdyś stanowiło znak jakości piwa hanowerskiego cechu piwowarów. W imponującej warzelni na terenie firmy przy Hildesheimer Straße warzone są dziś piwa, które cieszą się ogromną popularnością nie tylko w Hanowerze: Gilde Ratskeller Premium Pils (tradycyjne piwo o idealnie wyważonej nutce chmielowej), Gilde Pilsener (pikantne piwo typu pilsner z lekką nutą chmielową i przyjemną świeżością) oraz Lindener Spezial (piwo dolnej fermentacji, złocistożółte, pełne, z wyraźną nutą chmielową).

Prywatny browar Herrenhausen warzy siedem piw pod znakiem białego konia Dolnej Saksonii na czerwonym herbie: Herrenhäuser Premium Pilsener (to delikatnie gorzkie piwo typu pils znane jest w Hanowerze również jako „Herri” i warzone jest zgodnie z tradycją piw pilzneńskich przy użyciu wody z własnej studni), Herrenhäuser Alsterwasser, Herrenhäuser Icebeer (szczególnie łagodne piwo, w którym dzięki specjalnej metodzie warzenia polegającej na schłodzeniu do temperatury minus 3°C substancje gorzkie z chmielu wiążą się z kryształkami lodu i są z niego odfiltrowywane), Herrenhäuser Weizenbier (pierwsze piwo pszeniczne w północnych Niemczech) oraz Herrenhäuser Spezial (łagodne i dość przyjemne w smaku piwo typu pils), a także Lüttje Lagen (piwo górnej fermentacji, podawane z kieliszkiem wódki) oraz Hannoversches Festbier, które jest dostępne wyłącznie świeże z beczki i tylko podczas Oktoberfest w Hanowerze.

W browarze Ernst-August, położonym na obrzeżach Starego Miasta, piwo warzy się od 1986 roku, a w przynależnej do niego gospodzie serwuje się je prosto z beczki. Do marek własnych, które od ponad 20 lat produkowane są wyłącznie z niemieckich surowców w jakości ekologicznej, należą naturalnie mętne Hanöversch Pilsener, Hanöversch Bio-Weizen, Hanöversch Pale Ale (orzeźwiające, owocowe piwo o aromacie cytryny, mandarynki i grejpfruta), Hanöversch Roter Saphir (naturalnie mętne, górnej fermentacji piwo czerwone) oraz Hanöversch Lüttje Lage (piwo dolnej fermentacji, które tradycyjnie pije się razem z kieliszkiem wódki), a także sezonowe specjały Hanöversch Mai-Bock (naturalnie mętne piwo mocne o delikatnym smaku chmielu), Hanöversch Fest-Bier (bursztynowe piwo marcowe o przyjemnym słodowym charakterze, serwowane wyłącznie podczas letniego festynu strzeleckiego w Hanowerze) oraz Hanöversch Winter (piwo czarne o delikatnym dymnym smaku, warzone wyłącznie od października do lutego).

Warzelnia niewielkiego browaru domowego „Meiers Lebenslust am Aegi”, założonego latem 2012 roku, znajduje się w samym środku lokalu gastronomicznego. Przez małe okienko w podłodze goście mogą zajrzeć bezpośrednio do piwnicy poniżej, gdzie fermentują i leżakują piwa warzone rzemieślniczo: Meiers Helles, Meiers Dunkel i Meiers Craft Beer, a także piwo sezonowe, którego oferta ulega zmianom.

Wyjazd na obóz treningowy z chmielem i słodem

Najnowszym nabytkiem Hanoweru jest browar Mashsee, który został otwarty 26 kwietnia 2014 roku przez dyplomowanego piwowara Kolję Giglę i sommeliera piwnego Alexandra Herolda w dzielnicy Südstadt, a obecnie ma swoją siedzibę niedaleko terenów targowych. Nazwa pierwszego mikrobrowaru w mieście jest zarówno nawiązaniem do jeziora Maschsee (dużego miejskiego jeziora w Hanowerze, położonego między centrum a stadionem), jak i małą grą słów z „mash” (ang. „zacier”, miękka papka ze zmielonego słodu i wody, z której później powstaje piwo) oraz „see” – co razem, wymawiane w bardzo brytyjskim stylu, brzmi jak Maschsee.

Zostańmy jeszcze chwilę przy angielskim: specjalnością Kolji Gigla jest „craft beer” – czyli piwa o wyrazistym charakterze, warzone rzemieślniczo w tradycyjny sposób w niewielkich ilościach. W przeciwieństwie do piw masowych produkowanych przemysłowo, piwa rzemieślnicze, warzone ręcznie i z dbałością o szczegóły, celowo i częściowo zasadniczo różnią się od siebie, często mają skomplikowane lub dziwaczne nazwy i mogą smakować bardzo niekonwencjonalnie – czasem dość kwiatowo lub bardzo owocowo, czasem mocno słodowo lub z nutą kawy, karmelu lub ziół. Pierwszym i nadal najpopularniejszym piwem Mashsee jest na przykład „Trainings Lager” (kolejna oryginalna gra słów!) – piwo dolnej fermentacji o bursztynowej barwie i zawartości alkoholu 5,5%, z wyraźną, ale dyskretną nutą goryczy oraz delikatnymi aromatami owocowymi gruszki i grejpfruta.