Hanowerskie specjalności

Chleb jęczmienny

Ten typowy dla Hanoweru specjał piekarniczy można znaleźć w każdej piekarni w mieście. Chleb „Gersterbrot” to pożywny chleb żytni mieszany, który tuż przed pieczeniem poddaje się procesowi opalania („gegerstert”) nad otwartym płomieniem gazowym. W ten sposób na jeszcze wilgotnej powierzchni bochenków powstają charakterystyczne pęcherzyki przypalenia. Dopiero po tej specjalnej obróbce bochenki trafiają do pieca. Dzięki temu uzyskują swój typowy kanciasty kształt i mocną skórkę, która sprawia, że aromatyczny chleb zachowuje świeżość przez wiele dni.

Bochenek chleba z odciętą kromką — Chleb jęczmienny

Płomień i ogień dla wyjątkowo długotrwałej przyjemności z jedzenia chleba

Chleb jęczmienny to chleb mieszany z żyta, tradycyjnie wytwarzany z zakwasu przygotowanego z pełnoziarnistej mąki żytniej i pszennej. Chociaż nazwa tego chleba może wprowadzać w błąd, piecze się go bez ani jednego ziarna jęczmienia – a jednak zboże to odgrywało niegdyś ważną rolę w specjalnym procesie przygotowania tej typowej dla Hanoweru specjalności chlebowej. Termin „gerstern” lub „gersteln” oznacza dziś opalanie jeszcze wilgotnego bochenka chleba, aby podczas pieczenia mogła powstać chrupiąca skórka. Niemiecki słownik Jacoba Grimma i Wilhelma Grimma z 1854 roku opisuje znaczenie i pochodzenie słowa „gerstern” w następujący sposób:[...] „chleb wielokrotnie wyjmowany z pieca należy zwilżyć za pomocą szmatki z jęczmiennej słomy, nasączonej wodą (czasami z dodatkiem białka jajecznego), aby nadać skórce błyszczący, apetyczny wygląd [...]”.

Gersterbrot wraca do formy w świetnym stylu

W przeszłości tę twardą skórkę uzyskiwano bezpośrednio w piecu, gdy chleb zwilżony za pomocą szmatki ze słomy jęczmiennej wchodził w bezpośredni kontakt z otwartym płomieniem. „Słomienie” utwardza skórkę świeżego bochenka i zapobiega ulatnianiu się substancji aromatycznych podczas pieczenia. Chleb smakuje lepiej, jest przyjemnie wilgotny i dłużej zachowuje świeżość. Obecnie ten sam efekt osiąga się poprzez opalanie bochenków otwartym płomieniem gazowym (na przykład za pomocą palnika lutowniczego lub specjalnego urządzenia do opalania) jeszcze przed pieczeniem. Po „gerstern” utwardzoną skórkę z charakterystycznymi ciemnymi plamkami nacina się jeszcze kilkakrotnie, aby cenna skórka się nie rozdarła. Charakterystyczne są ukośne nacięcia na powierzchni chleba oraz nacięcia wzdłużne na boku i na spodzie. Następnie chleb jest „wsuwa się”, co oznacza, że bochenki poddane procedurze „gerster” są układane w piecu ciasno jeden obok drugiego. W ten sposób chleb ostatecznie uzyskuje swój kanciasty, blokowy kształt. Ta przekazywana z pokolenia na pokolenie tradycja piekarska z Hanoweru do dziś nadaje chlebowi „Gersterbrot” jego intensywny, aromatyczny smak i sprawia, że można się nim cieszyć wyjątkowo długo.